كرد كه گفتگوى ميان خود را سربسته بدارد و از وى خواست تا نوشته‌اى در مورد خلافت عمر پس از خود را برايش بنويسد . و شروع به ديكتهء متن آن كرد : نوشت اين فرمانى است كه عبد اللّه بن عثمان به مسلمانان صادر مىكند . در اينجا ، سخن گفتن بر او دشوار گرديد و بيهوش شد . عثمان دستان خود را از روى نوشته برداشت و نگاهى به ابو بكر كرد و بيهوش يافت و ترسيد كه پيش از تمام كردن نوشته ، از دنيا رخت بربندد بنابراين خودش آن را تكميل كرد و نوشت : من عمر بن الخطاب را بر شما ، جانشين خود ساخته‌ام ، پس او را بپذيريد و اطاعتش كنيد . وقتى ابو بكر به هوش آمد و نوشتهء خود را بر وى عرضه كرد آن را صحه گذارد و سفارش كرد كه نامه را به عمر برساند و آن را به مهر خود ، مهمور كرد . بدين گونه خلافت در پى جدالى ميان عمر و طلحة و با ناديده گرفته شدن على بن - ابى طالب ، به عمر بن الخطاب رسيد و اين سبك خود نشانگر و مؤيد آن است كه از پيش ميان آنها در اين مورد توافق حاصل شده بود و حتى مىتوان حدس زد كه عثمان نيز يكى از طرفهاى توافق بوده است . اين مطلب را سخن ابو بكر كه گفته است « به خدا سوگند كه اگر عمر بن الخطاب نبود از تو در نمىگذشتم » تأييد مىكند . سكوت ابو سفيان كه از سرسخت‌ترين مخالفان ابو بكر بود و خاندانش را فرومايه‌ترين خاندان قريش توصيف مىكرد نيز اشاره به همين مطلب دارد او ناگهان ساكت شد و با آنها همراهى كرد مسلما اين سكوتش قيمتى داشته كه او و خانواده‌اش را راضى كرده است و اين قيمت بيش از آن است كه برخى مورخين اظهار مىدارند و مىگويند آنها ( ابو بكر و عمر ) مالياتهايى را كه گرد آورده بود به خودش بخشيدند . او را چيزى جز بهره‌اى از قدرت در خانواده‌اش ، راضى نمىكند و اينك نيز ابو بكر پسر او را پس از بيرون راندن روميها از شام ، والى آن ديار كرده است و به عثمان مىگويد به خدا سوگند كه اگر عمر بن الخطاب نبود ، از تو در نمىگذشتم و عمر بن الخطاب نيز ده سال بعد ، تصميم مىگيرد آنچه را كه خود و رفيقش ( ابو بكر ) با خانواده ابو سفيان ، قرار گذاشتند جامهء عمل بپوشاند و خلافت را به سبك تازه‌اى كه فاقد برچسبى كه خلافت عمر داشت ، به عثمان مىسپارد و ما هنگام سخن گفتن از شورايى كه عمر با شش تن از مهاجرين تشكيل داد ، اين جريان را توضيح بيشترى خواهيم داد . بهر حال برخورد ابو بكر با خلافت عمر بن الخطاب و كانديدا كردن عثمان براى اين پست با اين گفته او : مرا به خود واگذاريد كه مادام كه على در ميان شماست بهترين