هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )
295
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )
محكم و متشابه است و روايت « ينابيع المودة » كه روايت ابو بصير به نقل از امام باقر ( ع ) آن را تأييد مىكند حكايت از آن دارد كه قرآن در چهار بخش فرود آمد ، دو بخش دربارهء آنها و دشمنانشان و سومين بخش سنن و امثال و در بخش چهارم فرائض و احكام است . آنچنان كه در كافى و غيره آمده روايتهاى نقل شده از ائمه ( ع ) بخشبندى قرآن را مكررا به همين صورت ، دانستهاند . به فرض درستى اين روايتها ، كه جاى شك و ترديد فراوانى نيز در آنها هست - منظور از بخشى كه در مورد آنها نازل شده آياتى است كه دربارهء آنها كه ايمان آوردند و جهاد كردند و در اعمالشان خلوص داشتند و كارهاى نيك انجام داده و طاعات و عبادات را بجاى آوردهاند اعم از پيشينيان و پسينيان ، نازل شده است كه در قرآن نيز آيات وارد شده در اين مضمون كمتر از يك چهارم آن نيست و نسبت دادنشان به ايشان بجاست زيرا كسانى داراى چنين ويژگيهايى هستند چه پيش از آنها باشد و چه بعد از آنها ، اصول آنان را به مورد اجرا گذارده است . آياتى كه در مورد دشمنانشان نازل شده همانهايى است كه دربارهء كفار ، منافقين ، فاسقين و دروغگويان و رياكاران از آغاز تا فرجام ، نازل شده است و بدون ترديد چنين كسانى از سرسختترين دشمنان و مخالفينشان بشمار مىروند چه پيش از آنها آمده باشند و چه بعد از آنها . زيرا ايشان رهنمايان حق و عدالت و رحمتند و كسانى كه بدين ويژگيها آراسته نباشند دشمنشان بشمار مىآيند . در برخى روايات نيز آمده كه قرآن در سه بخش نازل شده است . « داوود بن فرقد » به نقل از امام جعفر صادق ( ع ) و با سندى درستتر از سند روايات پيش گفته آورده است كه قرآن در چهار بخش فرود آمده يك چهارمش در حلال ، يك چهارم ديگر در حرام ، يك چهارم سوم در سنن و احكام و يك چهارم آخر دربارهء گذشتگان و آنچه در آينده اتفاق مىافتد . در هر صورت ، رواياتى را كه حكايت از آن دارند كه قرآن دربارهء آنها و دشمنانشان و سنن و احكام و فرايض نازل شده ناگزير بايد به همان گونهاى كه بيان شده ، تفسير كرد . روايت محمد بن سلم به نقل از امام باقر ( ع ) نيز اشاره به همين تفسير دارد چه در آن آمده است كه قرآن در سه بخش نازل شده : بخشى درباره ما و دوستداران ما ، بخش دوم دربارهء دشمنان ما و دشمنان پيشينيان ما و بخش سوم سنن و امثال . امام باقر به زعم راوى ، مىافزايند : چنانچه آيهاى كه دربارهء قومى آمده كه آن