رسول خدا در نمازش مىباشى . ابو بكر دستش را براى هر دوى آنها گشود و آن دو با وى بيعت كردند . پس از آن دو ، بشير بن سعد و گروهى از خزرج نيز به شتاب با وى بيعت كردند ؛ اسيد بن حضير و اوسيهايى كه با وى بودند نيز چنين كردند و در حالى كه به ابو بكر تهنيت مىگفتند از سقيفهء بنى ساعده خارج گرديدند ، هر كس را مىديدند دستش را در دست ابو بكر مىگذاردند و از وى بيعت مىگرفتند و هر كس از اين كار خوددارى مىكرد عمر بن الخطاب بر سينه‌اش مىكوفت و آنچنان بر سرش حمله مىآوردند كه او را وادار به بيعت مىكردند و بدين ترتيب بيعتى كه براى بيشتر مردم غير منتظره بود براى ابو بكر حاصل گرديد . با توجه به همهء اين مقدمات و مؤخرات روشن مىشود كه برنامه‌ريزى براى دور - نگهداشتن على از سلطه و دستيابى به آن همان گونه كه پيش زمينه‌هاى آن نيز تأكيد مىكنند ، ساخته و پرداخته خلق الساعه‌اى نبوده و موضع انصار نيز به رهبرى سعد بن عبادة كتيبه از پيش مطالعه شده نداشت و اين را اختلافهاى ميان آنان و تشتت آراء ميان ايشان نشان مىدهد و اينكه سران سه‌گانه يعنى ابو بكر ، عمر بن الخطاب و ابو عبيدة بن - الجراح رهبر حزب توطئه‌گر قريشى بوده‌اند كه براى دستيابى به قدرت و دور ساختن على بن ابى طالب از آن ، نقشه ريخته بودند و محكمترين دليلى كه در برابر انصار مطرح كردند گرد اين دو مسأله دور مىزد يكى اينكه مهاجرين پيش از همه اسلام آوردند و دوم آنكه آنها از همه به وى نزديكتر و خويشاوندترند . اين رهبران با چنين استدلالى ، خود را محكوم كردند زيرا اگر خلافت و جانشينى پيامبر بنا به ادعاى آنها به پيشى گرفتن در اسلام و خويشاوندى نزديك با رسول خدا بستگى داشته باشد تنها برازندهء على و حق اوست زيرا او از همه پيشتر اسلام آورد و به اتفاق همهء مسلمانان ، ايمان فزاينده‌تر و صادقانه‌ترى به رسالت محمد بن عبد اللّه ، داشت و به مقتضاى برادرخواندگى كه پيامبر ، در روزى كه مهاجرين را در مكه و مهاجرين و انصار را در مدينه با هم برادر خواند ميان او و پيامبر پيوند برادرى خوانده شد و پسر عموى يكديگر نيز هستند و از همه به او نزديكتر است و در اينها ، هيچ كس ترديدى ندارد . هنگامى كه ابو بكر مسئلهء خويشاوندى و پيشتر اسلام آوردن را با انصار مطرح كرد و عمر بن الخطاب و ابو عبيدة بن الجراح را به اين دليل كه پيش از انصار اسلام آورده و به پيامبر نزديكى بيشترى دارند كانديداى خلافت كرد و على بن ابى طالب را كه اندكى پيش كه از سه ماه تجاوز نمىكند در غدير خم يكصد هزار يا بيشتر با