الصحيحين » به نقل از سفيان الثورى با سند خود از پيامبر ( ص ) آمده كه او فرموده است : مبارزهء على با « عمرو بن ود » در روز خندق از اعمال امتم تا به روز قيامت ، برتر است . اين مطلب را « الخطيب البغدادى » در جلد سيزدهم از تاريخ خود و نيز عين آن را رازى در تفسير سورهء « القدر » و در الدر المنثور سيوطى در تفسير آيهء « وَ رَدَّ اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنالُوا خَيْراً وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ » ( الاحزاب - 25 ) ( و خدا كافران را با همان خشم و غضبى كه به مؤمنان داشتند بىآنكه هيچ خير و غنيمتى بدست آورند نااميد برگردانيد و خدا خود امر جنگ را از مؤمنان كفايت فرمود ) به نقل از ابن حاتم و ابن مردويه و ابن عساكر آورده است : خداوند به واسطه على امر جنگ را از مؤمنان كفايت فرمود « 1 » . مفيد در ارشاد خود به نقل از قيس بن الربيع از ابى هارون السعدى روايت كرده كه او گفته است : حذيفة بن اليمان را ديدم و به او گفتم : اى ابو عبد اللّه وقتى دربارهء على و ويژگيهاى برجسته‌اش سخن گوييم اهل بصره به ما مىگويند كه شما دربارهء على افراط و غلو مىكنيد آيا تو سخنى دربارهء او دارى كه برايمان بگويى ؟ حذيفه گفت : اى ابو هارون دربارهء على از من چه مىپرسى سوگند به خدا كه اگر همهء اعمال ياران محمد را از آغاز بعثت محمد تا روز قيامت در يك كفهء ترازو گذارند و عمل على را در كفهء ديگر ، عمل على بر تمام اعمال آنها سنگينتر خواهد بود و كفه‌اش پايينتر خواهد آمد اين است آنچه كه تاب تحملش را ندارند و نمىخواهند در آن تأمل كنند . حذيفه آنگاه گفت : چه حماقت و رذالتى است كه آنها تحمل نمىكنند آن روزى كه ( در جنگ خندق ) عمرو بن ود العامرى مبارز مىطلبيد فلان و به همان و حذيفه و همهء ياران محمد ، كجا بودند ؟ او مبارز طلبيده بود ولى هيچ كس جز على پاسخش نگفت او به مبارزه‌اش و خداوند به دست او وى را كشت سوگند به آنكه جانم بدست اوست اين كار او در آن روز ، از اعمال اصحاب محمد تا روز قيامت ، اجر و ثواب بيشترى دارد . وقتى برخوردهاى زبونانهء مسلمانان و موضع آنان در اين نبرد در حالى كه پيامبر آنان را به مبارزه و ميدان كارزار فرامىخواند و آنان از ترس و وحشت به خود

--> ( 1 ) نگاه كنيد به فضايل الخمسة ج 2 ص 323 .