هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

22

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

كه مىگويد : هنگامى كه اين آيه بر پيامبر ( ص ) نازل گرديد در خانه كسى جز على ، فاطمه ، حسن و حسين نبود ، و پيامبر فرمود : پروردگارا اينان اهل بيت من هستند . در صفحه 116 از جلد دوم صحيح مسلم آمده كه عايشه گفته است : يك روز صبح پيامبر كه عباى پشمين و سياه بر دوش داشت ، بيرون شد . در اين هنگام حسن بن على ( ع ) به او رسيد وى را به زير عبا برد ، سپس حسين ( ع ) آمد او نيز در آن شد ، على و فاطمه ( ع ) نيز سر رسيدند و به آنها پيوستند در اين حال پيامبر فرمود : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . اين روايت در تفسير طبرى ، بحر المحيط اندلسى ، « التسهيل » تضيف الحافظ ، و ديگر تفاسير با سندهاى فراوان به بانوان عايشه و ام سلمه و نيز ابى سعيد الخدرى و جابر بن عبد اللّه انصارى و ديگر صحابه‌هاى مورد اعتماد نيز ، آمده است . آيه ، در مورد پيامبر ، على ، فاطمه ، حسن و حسين وارد شده و اين حقيقت را « ترمذى » در « صحيح » خود ، احمد بن حنبل در « مسند » ، الحكم در « مستدرك الصحيحين » و « ابن الاثير الجزرى » در « اسد الغابة » و المتقى در « كنز العمال » ، البيهقى در سنن و الطحاوى در « مشكل الآثار » ، الخطيب البغدادى در « تاريخ بغداد » ، النسايى در خصايص ، المحب الطبرى در « رياض النضرة » ، الهيثمى در مجمع الفوائد ، الحافظ ابو القاسم الدمشقى در « الموافقات و الاربعين الطوال » و ابو داود الطيالسى در مسند خود و ديگر محدثينى كه قائل به نزول آيه دربارهء پيامبر و على و فاطمه و دو فرزندشان ( حسن و حسين ) هستند ، تأكيد كرده‌اند . و آن كس كه اندك دقت و تأملى در منابع حديث و مجاميع سنى و شيعه آن داشته باشد با خيال راحت به اين نتيجه مىرسد كه اين آيهء كريمه ، شامل همسران ، عموها و بستگان نمىشود بلكه مراد از آن ، خاندان و اهل بيت اويند كه در مناسبتهاى مختلف با در نظر گرفتن ايشان و اشاره به آنها ، فرموده : انى مخلف فيكم الثقلين ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا بعدى ابدا كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى . از موارد بسيارى كه پيامبر اين آيه را تلاوت مىفرمود مىشود دريافت كه او كوشش داشت راه بر آن دسته از همسران و بستگان خود كه مدعى ورود در اهل بيتى كه خداوند زشتى را از آنان زدود ، بودند ببندد ؛ از ابى الحمراء نقل شده كه مىگويد طى هشت ماه در مدينه با پيامبر ( ص ) بودم و حتى يك بار هم نشد كه به هنگام عزيمت به نماز بامدادى به درب خانهء على ( ع ) نيايد و دست بر آن نگذارد و نگويد ؛ الصلاة ، الصلاة انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا . و از عبد اللّه بن عباس نقل شده كه مىگويد : به مدت شش ماه شاهد پيامبر بودم كه هر روز در اوقات نماز به خانهء على بن ابى طالب ( ع ) مىآمد و مىگفت : السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا ، اختصاص اين آيه به پيامبر ، على ، فاطمه ، حسن و حسين ( ع ) با همراهى آن در آياتى كه خطاب آنها متوجه همسران پيامبر ( ص ) است منافاتى ندارد چرا كه در قرآن كريم موارد ديگرى