شيون و زارى را از خانه‌هاى بنى هاشم شنيد بر سر قبر پيامبر آمد و گفت : روزى به ( انتقام ) روز بدر و شيون و فريادى به ( انتقام ) شيون و فرياد براى عثمان يا رسول اللّه ، وقتى قبيلهء مخزوم ، كشته‌هاى انبوه مشركان را ديدند بر جان ابو جهل ترسيده او را دوره كردند و تن‌پوش جنگىاش را بر عبد اللّه بن المنذر پوشاندند . على به جنگش رفت و او را كشت سپس آن را به تن ناكهة بن المغيرة پوشاندند اين بار حمزه به گمان اينكه ابو جهل است او را بكشت پس از آنها ، نوبت به حرملة بن عمرو رسيد كه آن را به بر كند اين يك را نيز على ( ع ) كشت و به دنبال كشتارى كه از على و حمزه ديده شد كسى ديگر زير بار نرفت كه تن‌پوش جنگى را به تن كند . بالاخره معاذ بن عمرو بن الجموح او را كشت روايتهاى ديگرى نيز آمده است . از جمله كسانى كه در آن روز بدست على ( ع ) كشته شدند نوفل بن خويلد بود كه پيامبر ( ص ) درباره‌اش گفته بود : خداوندا دست « ابن - خويلد » ( ابن العدوية ) را از سرم كوتاه گردان . در سيرهء ابن هشام آمده كه على ( ع ) ، طعيمة بن عدى را كشت . مسلمانان همچنان بر قريش يورش مىبردند و على و حمزه پيشاپيش ايشان قرار داشتند . سرها بود كه از تن جدا مىشد و جسدها زير دست و پاى افتاد پيامبر از خيمه‌گاهش بيرون شد جز ابو بكر كسى در آن نمانده بود در ميان آنان كه در نبرد شركت جستند و مشركان را كشتند نامى از ابو بكر و عمر بن الخطاب بميان نيامده است . پيامبر به ميان مسلمانان آمد و در حالى كه ابهت و غرور قريش را به زير دست و پا افتاده مىديد فرياد بر آورد : رويها سياه گشت . خداوندا بر دلهايشان وحشت و ترس انداز . آنگاه مشتى خاك برداشت و به سوى مشركان پرتاب كرد آنها با بجاى گذاردن سلاح و تجهيزات و كالاهاى خود ، گريختند و بنا به آنچه در بيشتر تفسيرها آمده است خداوند بدين مناسبت آيات زير را نازل فرمود : « إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ وَ اضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنانٍ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ » ( انفال - 13 - 12 ) ( وقتى كه خداى تو به فرشتگان پيغام فرستاد كه من با شما هستم پس مؤمنان را دل بر جاى دهيد آرى من در دلهاى كافران بيم در افكندم پس شما بر زير گردنهاى ايشان بزنيد و دستهاشان بيندازيد اين ضربت براى آن است كه آنان با خدا و رسول او خلاف كردند و هر كسى با خدا و رسولش مخالفت كند خداوند سخت كيفر است ) . على و حمزه و قهرمانان اسلام آنچنان در ميدان نبرد و ميان قريش به نبرد