بانويه « 6 » خوله « 7 » برّه « 8 » سلافه « 9 » غزاله « 10 » سلامه « 11 » حرار « 12 » مريم « 13 » فاطمه « 14 » . از ميان اين چهارده نام كه نوشته شد ، شهربانو از همه مشهورتر است . شهرت شهربانو تا بدان جاست كه مزارى هم بنام بىبى شهربانو در نزديكى شهر رى در دل كوه براى او و بنام او برپاست . برپادارندگان و زيارت كنندگان اين مزار گويند اين بانو پس از حادثهء كربلا و شهادت امام حسين بر اسب او ذو الجناح نشست و يكسره بايران تاخت . در نزديكى رى ، بدين كوه رسيد و دشمن در پى او بود . شهربانو خواست بگويد اى ( هو ) مرا بگير ! گفت اى كوه مرا بگير ! كوه شكافته شد و او در دل كوه رفت . پدر او را يزدگرد ، آخرين پادشاه ساسانى ، نوشجان از مردم خراسان « 15 » و شيرويه « 16 » پسر پرويز ، نوشته‌اند و مشهورتر از همه نام يزدگرد است . اما شهربانو - كه گويند در كربلا حاضر بود - چگونه بايران افتاد ؟ و يا اگر از عراق به حجاز رفت ، چرا از آنجا بايران هجرت كرد و اين راههاى دراز را براى چه پيمود ، تا بدين سرزمين برسد و دشمن او را دنبال كند ؟ و او از ( هو ) يارى بخواهد ليكن زبانش بخطا ( هو ) را ( كوه ) بگويد و كوه از هم بازشود و او را در شكم خود پنهان سازد ؟ ! داستانى است كه افسانه‌پردازان بايد بدان پاسخ دهند و يا لااقل آن را روشن كنند . و اگر متتبعى علاقه‌مند بخواهد از ريشهء اين داستان و حقيقت اين مزار آگاه شود بهتر است به همان شماره از مجلهء بررسىهاى تاريخى رجوع كند .

--> ( 6 ) . مناقب ج 4 ص 176 ( 7 ) . كشف الغمه ج 2 ص 105 . مناقب ج 4 ص 176 ( 8 ) . مناقب ج 4 ص 176 . كشف الغمه ج 2 ص 105 ( 9 ) . المعارف ص 214 . عيون الاخبار ج 4 ص 8 . مناقب ج 4 ص 176 . انساب الاشراف ص 102 و ص 146 . وفيات الاعيان ج 2 ص 429 . مرآة الجنان ج 1 ص 190 ( 10 ) . طبقات ج 5 ص 156 كشف الغمه ج 2 ص 72 . صفة الصفوة ج 2 ص 52 . المعارف ص 214 . يعقوبى ص 219 ج 1 ( 11 ) . اصول كافى ج 1 ص 466 . كشف الغمه ج 2 ص 101 ( 12 ) . تاريخ يعقوبى ج 1 ص 219 يعقوبى نويسندهء حسين ( ع ) نام او را به غزاله تغيير داد . ( 13 ) . مناقب ج 4 ص 176 و نويسد كه : اين نام را امير المؤمنين ( ع ) به دو داد . ( 14 ) . مناقب همان جلد همان صفحه با همان خبر . ( 15 ) . مناقب ج 2 ص 176 . كشف الغمه ج 4 ص 105 ( 16 ) . مناقب ج 4 ص 176