الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
786
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
به مقام محمود ( شفاعت ) برانگيزاند . » « 1 » ( 1 ) پيامبر ( ص ) خود فرمودهاند : منظور از اين مقام ، مقامى است كه در آن براى امت خويش شفاعت خواهم كرد . « 2 » ( 2 ) امام رضا ( ع ) فرموده است كه پيامبر ( ص ) فرمودهاند : هر كس به حوض من ايمان نياورد ، خدايش كنار حوض من نرساند و هر كس به شفاعت من ايمان نياورد ، خدايش شفاعت مرا به او نرساند . همانا شفاعت من براى كسانى از امت من است كه مرتكب گناهان كبيره شدهاند و بر نيكوكاران كه راهى و اعتراضى نيست . « 3 » ( 3 ) و به امام رضا ( ع ) گفته شد : اى پسر رسول خدا ! معنى اين آيه ( آيهء 28 سورهء بيست و يكم ) كه مىفرمايد : « شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه خدا از او راضى است » چيست ؟ فرمود : يعنى براى كسى كه خداوند از دين و آيين او خشنود است . « 4 » ( 4 ) و پيامبر فرمودهاند : شفاعت من براى آن دسته از امت من است كه مرتكب گناهان كبيره شدهاند ، غير از شرك به خدا و ستم . « 5 » ( 5 ) امام صادق فرموده است : و هر كس سه چيز را منكر شود از شيعيان ما نيست ، معراج و پرسش در گور و شفاعت . « 6 » ( 6 ) ابن عباس مىگويد : چون سورهء كوثر نازل شد ، پيامبر ( ص ) به منبر رفتند و بر مردم آن را خواندند و چون فرود آمدند ، مردم به ايشان گفتند : اى رسول خدا ! اين چيزى كه خداوند به شما ارزانى فرموده است ، چيست ؟ فرمودند : جويى است در بهشت كه از شير سپيدتر و از قدح پايدارتر است ( از تير راستتر و انباشتهتر است ) . بر دو كرانهء آن خيمههايى از مرواريد و ياقوت برپاست . پرندگانى سبز رنگ بر آن وارد مىشوند كه گردنهاى كشيدهيى همچون گردن شتران تنومند دارند . گفتند : اى رسول خدا ! آن پرندگان چه نيكبختند . فرمودند : آيا به شما از نيكبختتر از آنان خبر
--> ( 1 ) . براى اطلاع بيشتر به تفسير برهان ، ج 2 ، ص 438 ، مراجعه فرماييد . م . ( 2 ) . به تفسير مجمع البيان طبرسى ، ج 5 و 6 ، ص 435 ، چاپ بيروت ، 1379 ق . مراجعه فرماييد . م . ( 3 ) . به نقل از عيون اخبار الرضا ، ص 78 ، و امالى صدوق ، ص 5 ، در بحار الانوار ، ج 8 ، ص 34 ، چاپ جديد ، آمده است . م . ( 4 ) . به نقل از عيون اخبار الرضا ، ص 78 ، و امالى صدوق ، ص 5 ، در بحار الانوار ، ج 8 ، ص 34 ، چاپ جديد ، آمده است . م . ( 5 ) . خصال ، صدوق ، ج 2 ، ص 9 . م . ( 6 ) . به نقل از امالى صدوق ، ص 177 ، در بحار الانوار ، ج 8 ، ص 37 ، چاپ جديد ، آمده است . م .