دهم ؟ گفتند : آرى : فرمودند : هر كس كه از گوشت آن پرندگان بخورد و از آن آب بياشامد ، به رضوان خداوند فائز مىشود . « 1 » ( 1 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : مخير شدم كه گروهى از امت من به بهشت بروند يا من شفاعت كنم و من شفاعت را برگزيدم ، زيرا همگانىتر و پسنديده‌تر است . آيا مىپنداريد كه براى مؤمنان پرهيزكار شفاعت خواهد بود كه براى مؤمنانى است كه آلوده و خطاكارند . ( 2 ) ميان مسلمانان در اينكه مقام شفاعت ثابت است اختلافى نيست ولى اهل وعيد معتقدند كه مقتضاى شفاعت ، فقط براى افزون كردن منافع عبادت و برتر شدن درجات است و ما مىگوييم اقتضاى آن ، اسقاط زيان گناهان هم هست و دليل بر باطل بودن ادعاى كسانى كه مىگويند اقتضاى آن فقط زيادى در منافع عبادت است ، اين است كه هنگامى كه ما از خداوند مسألت مىكنيم تا بر درجات و كرامات رسول خدا بيفزايد ، ما شفيع رسول خدا باشيم ، و هيچ يك از مسلمانان چنين موضوعى را نه از لحاظ معنى معتقدند و نه از لحاظ لفظى . بنا بر اين شفاعت ويژهء اسقاط زيان گناهان است ، هر چند زيادى منافع را هم در برگيرد . ( 3 ) مجلس نود و پنجم در رجاء و وسعت رحمت خداى متعال ( 4 ) خداوند متعال ضمن آيهء 156 سورهء هفتم ( اعراف ) فرموده است : « و رحمت من همه چيز را در بر گرفته است . » و ضمن آيهء 43 سورهء سى و سيم ( احزاب ) فرموده است : « و خداوند به مؤمنان مهربان است . » و ضمن آيهء 53 سورهء سى و نهم ( زمر ) فرموده است : « به آن دسته از بندگانم كه بر خويشتن اسراف ورزيده‌اند ، بگو از رحمت خداوند نوميد مشويد . » و ضمن آيه 19 سورهء چهل و دوم ( شورى ) فرموده است : « خداوند نسبت به بندگان خود بسيار مهربان است » . ( 5 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : چون روز رستاخيز فرا مىرسد ، خداوند براى بندهء مؤمن گنهكار خويش تجلى مىفرمايد و نخست او را بر يك يك گناهانش آگاه مىسازد و سپس براى او آنها را مىآمرزد و بر اين كار هيچ فرشتهء مقرب و پيامبر مرسلى را

--> ( 1 ) . نخستين روايتى است كه به نقل از مجمع البيان طبرسى ، در بحار الانوار ، ج 8 ، ص 16 ، در باب صفت حوض آمده است . م .