ديگرى همچنان عرق ريزان مىماند و از او چندان عرق جارى مىشود كه اگر چهل شتر بياشامند ، سيراب مىشوند و سپس به بهشت وارد مىشود . آن مرد فقير از او مىپرسد : چه چيز تو را معطل داشت ؟ مىگويد : طول بررسى حساب ، مرتب در مورد يكى پس از ديگرى مورد پرسش واقع مىشدم و آمرزيده مىگرديدم و از چيز ديگر پرسيده مىشدم تا آنكه سرانجام خداوند به رحمت خود مرا پوشاند و به توبه‌كنندگان ملحق فرمود . تو كيستى ؟ مىگويد من همان فقيرى هستم كه هم اكنون در حساب با تو بودم . مىگويد : آرى ، نعمتها چهره‌ات را شاد و دگرگون ساخته است . ( 1 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، پاك نكردن تارهاى عنكبوت از خانه و ادرار كردن در حمام و چيز خوردن در حال جنابت و خلال كردن به چوب شوره گز و شانه زدن ايستاده و باقى گذاردن خاكروبه در خانه و سوگند دروغ و زنا كردن و آزمندى و خوابيدن ميان نماز مغرب و عشاء و خوابيدن پيش از طلوع خورشيد و عادت به دروغ و بسيار گوش دادن به آواز خوش و چيزى عطا نكردن به فقير مرد در شب و ترك اندازه نگهداشتن و گسستن پيوند خويشاوندى ، موجب فقر و تنگدستى است . سپس فرمودند ، آيا حالا به شما از چيزهايى كه بر روزى مىافزايد خبر دهم ؟ گفتند : آرى ، فرمود : جمع ميان دو نماز و خواندن تعقيب پس از نماز صبح و عصر و رعايت پيوند خويشاوندى و طلب آمرزش و جارو كردن كنار خانه و همراهى با برادر دينى و صبح زود در طلب روزى رفتن و امانت دارى و سخن حق گفتن و پاسخ موذن را دادن ( همخوانى با موذن ) و سخن نگفتن در مستراح و ترك آزمندى و سپاسگزارى از منعم و پرهيز از سوگند دروغ و شستن دست ( وضو گرفتن ) پيش از خوراك خوردن و خوردن ريزه‌هاى نان و خوراك كه در سفره ريخته است روزى را مىافزايد و هر كس در روز سى بار سبحان الله بگويد ، خداوند هفتاد نوع گرفتارى را از او بر طرف مىفرمايد كه آسان‌تر آن فقر است . « 1 » ( 2 ) عياشى ( عباسى ) از حضرت رضا در بارهء چگونگى هزينه بر عيال سؤال كرد . فرمودند : بين دو مكروه . گويد ، گفتم : فدايت گردم ، نفهميدم . فرمود : خدايت رحمت كناد ! مگر نمىدانى كه خداوند اسراف و امساك را خوش نمىدارد و فرموده است

--> ( 1 ) . در خصال صدوق ، ص 277 ، ج 2 ، و ص 93 ، ج 1 ، چاپ آقاى كمره‌يى ، آمده است . م .