( 1 ) گفته شده است مردى به حضور پيامبر ( ص ) آمد و گفت : به خدا سوگند شما را در راه خدا دوست مىدارم . فرمودند : اگر مرا دوست مىدارى ، براى فقر آماده شو كه فقر به سوى كسى كه مرا دوست بدارد ، شتابان‌تر از ريزش و حركت سيل است . « 1 » ( 2 ) و همان حضرت فرموده‌اند : به كسانى كه از شما فروترند بنگريد و به كسانى كه از شما فراترند منگريد كه موجب آن مىشود نعمتهاى خدا را كوچك مشماريد . « 2 » ( 3 ) و همان حضرت فرموده‌اند : چون خداى بنده‌يى را دوست بدارد ، او را در دنيا گرسنه مىدارد . گفتند : چگونه ؟ فرمودند : در جايى كه خوراك ارزان و خير فراوان هم پيدا مىشود دوست خدا گاه خوراكى كه شكم خود را با آن سير كند نمىيابد . و فرموده‌اند : درهاى بهشت بر بينوايان و مستمندان گشوده است و رحمت خداوند بر آنان كه مهربانند فرو مىآيد و خداوند از سخاوتمندان خشنود است . و فرموده‌اند : فقر بر دو گونه است : فقر دنيا و فقر آخرت ، فقر در اين جهان بىنيازى آخرت است و بىنيازى در اين جهان نيازمندى آخرت و هلاك و نابودى است . ( 4 ) و پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : به من وحى نشده است كه مال بيندوزم و از بازرگانان باشم ، ولى به من وحى شده است كه به ستايش پروردگارت تسبيح بگوى و از سجده‌كنندگان باش و خدايت را تا آنگاه كه مرگ به تو روى مىآورد ، پرستش كن . « 3 » ( 5 ) لقمان به پسرش فرموده است : پسرك من ! هيچ كس را به سبب كهنگى جامه‌اش تحقير مكن كه خداى تو و خداى او يكى است . ( 6 ) امام صادق ( ع ) فرموده است : چون روز قيامت فرا مىرسد ، دو بندهء مؤمن كه هر دو از اهل بهشت خواهند بود براى حساب مىايستند ، يكى فقير در دنيا و ديگرى توانگر . فقير مىگويد : پروردگارا ! من براى چه اينجا بايستم و سوگند به عزت خودت مىدانى كه مرا به ولايتى نگماشتى كه در آن دادگرى يا ستم كرده باشم و مالى به من ارزانى نفرمودى كه حق آن را پرداخته يا نپرداخته باشم و روزى من هم كه فقط به اندازهء كفايت مىرسيد و تو خود مىدانى و چنين مقدر فرموده بودى . خداى جل و جلاله مىگويد : بنده‌ام راست مىگويد ، رهايش كنيد به بهشت برود .

--> ( 1 ) . در بحار الانوار ، ص 4 ، ج 72 ، آمده است . م . ( 2 ) . نظير اين در علل الشرائع ، ص 246 ، ج 2 ، هم آمده است . م . ( 3 ) . از ابن منذر و حاكم و ديلمى در محجة البيضاء ، ص 144 ، ج 3 ، آمده است . م .