الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

705

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

شما شايستهء دنيا نيستيد و دنيا شايستهء شما نيست . نه شما براى آن باقى مىمانيد و نه آن براى شما باقى مىماند . دنيا ، مكار درد انگيز است . فريفته كسى است كه به آن فريفته شده باشد و گول خورده كسى است كه به آن اطمينان كند و تباه‌شونده كسى است كه آن را اراده كند و دوست بدارد . بنا بر اين به سوى خداوند كه پديد آورندهء شماست توبه كنيد و خداى خود را پرهيز كنيد و بترسيد از روزى كه نه پدرى مىتواند از فرزند خويش چيزى را بر طرف كند و نه فرزندى از پدر خويش . پدرانتان ، مادرانتان ، برادران و خواهران و فرزندان شما كجايند ؟ فرا خوانده شدند و پاسخ گفتند و در دل خاك آرميدند و همسايهء مردگان و در شمار نابودشدگان شدند و از دنيا بيرون رفتند و از دوستان جدا شدند و به آنچه كه پيش فرستاده‌اند ، نيازمند شدند و از آنچه كه در دنيا باقى گذاردند ، بىنياز گرديدند . چه مقدار به شما پند و بيم داده مىشود و همچنان سرگرم و غافليد ؟ مثل شما در اين جهان ، مثل چهار پايان است كه همت‌شان فقط شكمهايشان و بهره‌ورى جنسى است . آيا از آن كس كه شما را آفريده است آزرم نمىكنيد و حال آنكه او به كسانى كه از او سركشى كنند ، وعدهء آتش داده است و شما از آنان نيستيد كه از عهدهء آتش برآييد و خداوند به كسانى كه از او فرمان برند ، وعدهء بهشت داده است و همسايگى با او در فردوس برين . در اين باره كوشش كنيد و اهل رسيدن به آن باشيد . از خويشتن انصاف دهيد و بر ناتوانان و نيازمندان خود رحمت آوريد و به سوى خدا توبه كنيد ، توبهء نصوح و راست . و بندگانى پسنديده‌خوى باشيد و از پادشاهان سركش و فرماندهان فراعنه مباشيد كه نسبت به خدايى كه آنان را با مرگ مغلوب مىسازد ، سركشى مىكنند ، پروردگارى كه در هم شكنندهء همهء سركشان و خداى آسمانها و زمين و همهء پيشينيان و آيندگان است و پادشاه روز رستاخيز و سخت عذاب‌كننده است و عذاب او بسيار دردناك است . هيچ ستمگرى از او راه گريز ندارد و هيچ چيز از دست قدرتش بيرون نيست و هيچ چيز بر او پوشيده و از علم او نهان نيست . شمار همه چيز در دانش او آشكار است و هر گنهكار يا فرمانبردار را در بهشت و دوزخ درمىآورد . اى آدمى ناتوان ! به كجا مىخواهى بگريزى از آن كس كه در دل شب تار و روز روشن در جستجوى تو است و در همهء حالات تو ، تو را در نظر دارد ؟ آن كس كه بايد پند دهد ، پند خويش ابلاغ كرد و آن كس كه پند بپذيرد ، رستگار است .