« نيكخواهان دهند پند وليك * نيكبختان بوند پندپذير » « 1 » ( 1 ) خداوند متعال به موسى ( ع ) چنين فرموده است : اى موسى ! دنيا سراى عقوبت است و آن را نفرين شده قرار دادم . همه چيز در آن نفرين شده است ، جز آنچه كه براى من است . اى موسى ! همانا بندگان صالح من در دنيا به اندازهء دانش خود زهد مىورزند و ديگران به اندازهء نادانى خويش بر آن رغبت مىكنند و هيچ يك از بندگان من كه دنيا را در نظر بزرگ دارد ، چشمش روشن نمىشود و هيچ كس آن را كوچك نمىشمرد مگر اينكه از آن بهره‌مند مىشود . « 2 » ( 2 ) امام صادق ( ع ) مىفرموده است ، اگر بتوانيد كه معروف نشويد ، چنان كنيد ، كه بر تو چه زيان مىرسد كه مردم تو را نستايند ؟ و براى تو چه زيان دارد كه چون در پيشگاه خداوند ستوده باشى ، در نظر مردم نكوهيده باشى ؟ ( 3 ) على ( ع ) مىفرموده است ، در دنيا خيرى نيست مگر براى دو كس ، آن كس كه هر روز نيكى بيفزايد و آن كس كه بتواند خطاى خود را با بازگشت به خدا جبران كند و چگونه ممكن است توبهء كسى پذيرفته شود و به خدا سوگند ، اگر چنان سجده كند كه گردنش شكسته شود ، خدا توبهء او را جز به دوستى و ولايت ما خاندان نخواهد پذيرفت . « 3 » ( 4 ) مسيح ( ع ) مىفرموده است ، مثل دنيا و آخرت ، مثل مردى است كه داراى دو معشوقه باشد كه هر گاه يكى را راضى كند ، ديگرى بر او خشم مىگيرد . ( 5 ) به پيامبر ( ص ) گفته شد ، آدمى در دنيا چگونه بايد باشد ؟ فرمود : كمر بسته و دامن به كمر زده ، همچون كسى كه در پى كاروان است . پرسيدند : مدت اقامت در دنيا چند است ؟ فرمود : به اندازهء زمان شخص عقب مانده از كاروان تا به آن برسد . پرسيدند : فاصلهء ميان دنيا و آخرت چه اندازه است ؟ فرمودند : به اندازهء چشم بر هم زدنى . « 4 » ( 6 ) خداوند عز و جل فرموده است « گويى آن روز كه ايشان آنچه را وعده داده

--> ( 1 ) . به نقل از امالى صدوق ، در بحار الانوار ، ص 288 ، ج 14 ، آمده است . م . ( 2 ) . در الجواهر السنية ، شيخ حر عاملى ، ص 60 ، آمده است . م . ( 3 ) . اين هر دو روايت از امالى صدوق ، صفحات 119 و 395 ، در بحار الانوار ، ص 109 ، ج 70 و ص 167 ، ج 27 ، آمده است . م . ( 4 ) . از اين جا تا آخر اين مبحث ، بدون ذكر اشعار در بحار الانوار ، ص 123 ، ج 73 ، آمده است . م .