( 1 ) برخى از ياران پيامبر ( ص ) گفتند : اى رسول خدا ! چگونه است كه ما نسبت به فرزندان خود سخت اندوهگين مىشويم و آنان به آن اندازه بر ما اندوهگين نمىشوند . فرمودند : زيرا آنان و وجودشان از شماست ( از شما پديد آمده‌اند ) و شما از ايشان پديد نيامده‌ايد . ( 2 ) پيامبر فرموده‌اند : عيسى بن مريم ( ع ) از كنار گورى عبور كرد كه كسى را كه در آن گور بود عذاب مىدادند . سال بعد از كنار همان گور گذشت و ديد او را عذاب نمىدهند . عرضه داشت : پروردگارا ! سال گذشته از كنار اين گور گذشتم ، صاحب آن را عذاب مىدادند ، امسال كه از كنار اين مىگذرم عذابش نمىدهند . خداى عز و جل به او وحى فرمود كه اى روح الله ! او را پسرى نيكو كار در رسيد كه راهى را اصلاح و يتيمى را پناه داد و من به سبب آنچه پسرش انجام داد او را آمرزيدم . ( 3 ) و همان حضرت فرموده‌اند : هر كس به بازار رود و هديه‌يى بخرد و آن را خود براى عيال خويش حمل كند ، همچون كسى است كه براى مردمى نيازمند صدقه‌يى حمل كند و در دادن هديه ، نخست از دختران شروع كند كه هر كس دختر خود را شاد كند ، همچون كسى است كه برده‌يى از فرزندان اسماعيل ( ع ) را آزاد كرده است و هر كس چشم پسر خويش را روشن كند ، چنان است كه از بيم خداوند گريسته است و هر كس از بيم خدا بگريد ، خدايش به بهشت در مىآورد . « 1 » ( 4 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، گرفتارى و اندوه فراوان خود را در مورد اهل و فرزندانت قرار مده كه اگر آنان از دوستان خدا باشند ، خداوند دوستان خود را تباه و رها نمىفرمايد و اگر دشمنان خدايند ، چرا بايد اندوه و همت تو در بارهء دشمنان خدا باشد . « 2 » ( 5 ) همان حضرت گفته‌اند كه پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : فتنه و گرفتارى امت من ، مال است . ( 6 ) پيامبر فرموده‌اند : پروردگارا ! هر كس به تو ايمان آورده و گواهى داده است كه من پيامبر تو هستم ، ديدار خودت را محبوب او قرار بده و قضاى خود را بر او آسان بگير و مال او را اندك قرار بده .

--> ( 1 ) . در ثواب الاعمال صدوق ( رضي الله عنه ) ، ص 239 ، با ذكر سلسله سند ، آمده است . م . ( 2 ) . ذيل حكمت شمارهء 344 در نهج البلاغه ، ص 1341 ، چاپ مرحوم فيض الاسلام ، آمده است . م .