انديشه و كلامش ذكر خداوند است و بر گناه خود مىگريد و مردم از گزندش در امانند . « 1 » ( 1 ) موسى ( ع ) گفت : پروردگارا ! پاداش آن كس كه با زبان و دل خويش تو را ياد مىكند چيست ؟ فرمود : اى موسى ! روز قيامت او را در سايهء عرش و حمايت خويش قرار مىدهم . « 2 » ( 2 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : در خواب يكى از امت خويش را ديدم كه شيطانها او را احاطه كرده بودند . ياد كردن او از خداوند متعال آمد و او را از ميان ايشان نجات داد . « 3 » ( 3 ) جابر مىگويد ، به امام باقر ( ع ) گفتم : برخى از مردم چنانند كه چون چيزى از از قرآن به ياد مىآورند يا براى ايشان چيزى از قرآن خوانده مىشود ، چنان فريادى بر مىآورند و مدهوش مىشوند تا آنجا كه اگر دستها و پاهاى كسى از ايشان بريده شود احساس نمىكند . فرمود : سبحان اللَّه ! اين از كارهاى شيطانى است . به اين كار فرمان داده نشده‌اند . همانا هدف ، نرم شدن و دل سوختن و اشك ريختن و از خدا بيم كردن است . « 4 » ( 4 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هر مسلمان كه پس از نماز صبح در مصلاى خود بنشيند و ذكر خدا بگويد تا آفتاب بدمد ، براى او پاداشى همچون پاداش حاجيان است و گناهانش آمرزيده مىشود ، و فرموده‌اند : هر گاه باغهاى بهشت را مىيابيد ، در آن به گردش پردازيد . گفتند : باغهاى بهشت چيست ؟ فرمودند : مجالس ذكر . ( 5 ) و پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : هيچ قومى براى ذكر خدا نمىنشينند و جلسه تشكيل نمىدهند ، مگر اينكه سروشى از آسمان به آنان ندا مىدهد كه برخيزيد ، سيئات شما به حسنات تبديل شد و همه‌تان آمرزيده شديد و هيچ گروهى از مردم زمين براى ذكر خداوند به زمين نمىنشينند ، مگر اينكه گروهى از فرشتگان هم همراه ايشان به زمين مىنشينند . « 5 » ( 6 ) و همان حضرت فرموده‌اند : هيچ قومى براى ذكر خدا به زمين نمىنشينند ، مگر اينكه فرشتگان آنان را احاطه مىكنند و رحمت آنان را فرا مىگيرد و آرامش بر آنان فرو مىآيد . من هم آنان را ياد مىكنم . « 6 »

--> ( 1 ) . در خصال مترجم ، ص 120 ، ج 1 ، آمده است . م . ( 2 ) . در الجواهر السنية في الاحاديث القدسيهء شيخ حر عاملى ، ص 55 ، آمده است . م . ( 3 ) . در فضائل الاشهر الثلاثهء صدوق ( رضي الله عنه ) ، ص 113 ، ضمن حديث مفصلى آمده است . م . ( 4 ) . با ذكر اسناد در اصول كافى مترجم ، ص 421 ، ج 4 ، آمده است . م . ( 5 ) . در صحيح مسلم ، ص 72 ، ج 8 ، و مسند احمد بن حنبل ، ص 23 ، ج 3 ، و سنن ترمذى ، ص 271 ، ج 12 ، و مسند احمد ، ص 142 ، ج 3 ، آمده است . م . ( 6 ) . در صحيح مسلم ، ص 72 ، ج 8 ، و مسند احمد بن حنبل ، ص 23 ، ج 3 ، و سنن ترمذى ، ص 271 ، ج 12 ، و مسند احمد ، ص 142 ، ج 3 ، آمده است . م .