الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

620

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

داشتن ياد كنم . با توبه مرا ياد كنيد تا با آمرزش گناهانتان شما را ياد كنم . با پوزش خواهى مرا ياد كنيد تا با آمرزش شما را ياد كنم . با خواهش و سؤال مرا ياد كنيد تا با بخشش و دهش شما را ياد كنم . شما با دعا مرا ياد كنيد تا با عطا شما را ياد كنم . شما با آمرزش خواهى مرا ياد كنيد تا من با غفران شما را ياد كنم . بدون غفلت مرا ياد كنيد تا بدون درنگ شما را ياد كنم . « 1 » ( 1 ) پيامبر ( ص ) فرموده‌اند : اى على ! بهترين اعمال سه خصلت است ، انصاف دادن از خويشتن و همراهى انسان با برادر دينى خود در راه خدا و در همه حال به ياد خدا بودن . « 2 » ( 2 ) از امام باقر ( ع ) يا امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرموده است ، ذكر و ياد كردن خداوند متعال به هفت چيز آدمى بخش شده است كه عبارت است از : زبان ، روح ، نفس ، عقل ، معرفت ، سر ، قلب ، و هر يك نياز به استقامت و پايدارى دارد . استقامت و راستى ياد با زبان ، اقرار از روى راستى و درستى است . استقامت روح ، راستى در استغفار است . استقامت نفس ، پوزش خواهى است . استقامت قلب ، براستى يقين داشتن است . استقامت عقل ، براستى پند گرفتن است . استقامت معرفت ، براستى سرفراز بودن است و استقامت عقل ، براستى پند گرفتن است . استقامت معرفت ، براستى سرفراز بودن است و استقامت سر ( نهانى ) سرشار بودن از عالم اسرار و خشنود بودن به آن است . ( 3 ) ذكر زبان ، حمد و ثناى خداوند است و ذكر نفس ، تلاش و كوشش است و ذكر روح ، خوف و رجا ( اميد و بيم ) است . ذكر دل ، صدق و صفاست و ذكر عقل ، تعظيم و حياست و ذكر معرفت ، تسليم و رضاست و ذكر نهان ، مقام شهود حق جل و على است . « 3 » ( 4 ) امير المؤمنين على ( ع ) فرموده است ، تمام خير در سه خصلت جمع شده است ، نگريستن و خاموشى و سخن گفتن . هر نگاهى كه در آن اعتبار نيست ، سهو و بىارزش است . هر خاموشى كه در آن انديشه نيست ، غفلت است و هر سخنى كه در آن ياد خدا نيست ، غفلت است . خوشا به حال آن كس كه نگاهش عبرت و سكوتش

--> ( 1 ) . در اين باره به تفسير كشف الاسرار ميبدى ، ص 414 ، ج 1 ، چاپ مرحوم على اصغر حكمت ، مراجعه فرماييد كه لطيف‌تر و با افزونىهايى آمده است . م . ( 2 ) . ضمن حديثى از امام باقر ( ع ) در خصال مترجم ، ص 145 ، ج 1 ، آمده است . م . ( 3 ) . اين روايت بدون نسبت به امام باقر و امام صادق ( ع ) در خصال مترجم ، ص 166 ، ج 2 ، آمده است . سندش ضعيف و مورد اعتراض است . م .