مرقدى در بغداد از نفسى پاك و پاكيزه كه خدايش در غرفه‌هاى بهشت درآورد . » محمد بن ابى طلحهء عونى هم گفته است : « سلام بر آن پاك پاكيزه جعفر و تا آخر روزگار سلام بر موسى باد . » ( 1 ) مجلس بيست و پنجم در امامت و مناقب امام ابو الحسن على بن موسى الرضا ( ع ) ( 2 ) پس از عبد صالح ، ابو الحسن على بن موسى ( ع ) به نص صريح پدرش و اجماع بزرگان اصحاب امام كاظم ( ع ) و اعتبار شرايط عقلى امام است . على بن يقطين مىگويد : در حضور امام كاظم ( ع ) بودم . به من فرمود : اى على بن يقطين ! اين پسرم على سرور پسران من است و من كنيهء خود را به او بخشيده و اختصاص داده‌ام . « 1 » ( 3 ) زياد بن مروان قندى مىگويد : به حضور امام كاظم رسيدم و پسرش ابو الحسن على هم حاضر بود . امام كاظم ( ع ) به من فرمود : اى زياد بن مروان ! اين پسرم ، نامه‌اش نامهء من و گفتارش گفتار من و عقيده‌اش عقيدهء من و رسول و پيامش رسول و پيام من است و سخن درست همان است كه او بگويد . « 2 » ( 4 ) داود رقى مىگويد ، به موسى بن جعفر ( ع ) گفتم : فدايت گردم پيرمرد شده‌ام ، دست مرا بگير و مرا از آتش نجات بده و بگو كه پس از شما امام ما كيست ؟ به پسرش ابو الحسن على اشاره كرد و فرمود : پس از من اين امام شماست . « 3 » ( 5 ) ابراهيم بن موسى مىگويد : از امام على بن موسى الرضا با اصرار چيزى مطالبه مىكردم و ايشان به من وعده مىدادند ، تا آنكه روزى براى استقبال از فرماندار مدينه بيرون آمد و من همراهش بودم . نزديك قصر فلان كس كه رسيد زير چند

--> ( 1 ) . اين روايت با دو سلسلهء سند در كتاب عيون اخبار الرضاى صدوق ، ص 21 ، ج 1 ، آمده است . م . ( 2 ) . اين روايت هم در عيون اخبار الرضا ، ص 31 ، ج 1 ، چاپ 1377 قمرى ، قم ، آمده است . زياد بن مروان پس از رحلت موسى بن جعفر ( ع ) واقفى شد و به امام رضا ( ع ) اقرار نكرد و در بارهء او در كتب رجال بحث شده است . از جمله كشى در رجال خود مىگويد : چون هفتاد هزار دينار از سهم امام پيش او بود ، منكر امامت حضرت رضا شد . م . ( 3 ) . اين روايت در ارشاد مفيد ، ص 285 ، چاپ 1377 قمرى ، تهران ، آمده است . م .