اى شكافندهء علم براى پرهيزگاران و اى بهترين كسى كه بر كوهها تلبيه گفته است . » « 1 » ( 1 ) و مالك بن اعين جهنى « 2 » در مدح ايشان چنين سروده است : « هر گاه مردم در جستجوى علم قرآن باشند ، قريش اهل بيت و خاندان آن هستند . اگر گفته شود پسر دختر پيامبر در چه مقامى است ؟ بديهى است به شاخه‌هاى برافراشته نايل مىشود . آنان ستارگانى درخشان براى شبروانند و كوههاى استوارى هستند كه علم متراكم و انباشته‌يى را به ارث برده‌اند . » محمد بن ابى طلحهء عونى « 3 » چنين سروده است : « سلام بر امام سجاد و بر پسرش . برشكافندهء علم كه مشهور بر شكافتن آن است . » ( 2 ) مجلس بيست و سوم در امامت و مناقب ابو عبد الله جعفر بن محمد ( ع ) ( 3 ) بر طبق نص صريح پس از امام باقر ، ابو عبد الله بن محمد صادق ( ع ) امام است . او فاضل‌ترين مردم روزگار خويش بود و بر همگان در فضل و سرورى ميان عام و خاص برترى يافت و مردم چندان از آن حضرت علوم مختلف را روايت كرده‌اند كه از هيچ يك از افراد اهل بيت به آن اندازه روايت نكرده‌اند . اصحاب

--> ( 1 ) . قرطى ، قرطبى ، قرظى ؟ اين شاعر را نشناختم ، ولى اين بيت در ارشاد مفيد ، ص 245 آمده است . در بخش شعراى كتاب معالم العلماى ابن شهر آشوب و اعيان الشيعهء مرحوم امين چنين نامى به چشم اين بنده نخورد . م . ( 2 ) . مالك بن اعين جهنى : اين مرد از ياران حضرت باقر است . ابن شهر آشوب در معالم العلماء و قهپايى در مجمع الرجال ، ص 89 ، ج 5 و مرحوم امين در اعيان الشيعه ، ص 169 ، ج 1 ، چاپ جديد ، 1403 قمرى ، بيروت ، از او نام برده‌اند و مفيد هم در ارشاد ، ص 245 ، اين ابيات را آورده است . ( 3 ) . نام اين شاعر به صورت ابو محمد طلحة بن عبد الله بن عبيد الله و به صورت ابو محمد طلحة بن عبيد الله بن محمد بن عون الفسانى به ترتيب در معالم العلماء ، ص 147 و اعيان - الشيعه ، ص 172 آمده است . در نيمهء اول قرن چهارم مىزيسته و بيشتر مناقب را به نظم در آورده و متهم به غلو بوده است . م .