حديث نام راويانى را كه از ايشان روايت نقل كرده‌اند برشمرده‌اند كه به چهار هزار تن رسيده است ، هر چند شاگردان و راويان ايشان داراى آراء مختلف و مذاهب گوناگون كلامى و فقهى بوده‌اند . « 1 » ( 1 ) امام صادق ( ع ) فرموده است كه چون رحلت پدرم فرا رسيد فرمود : اى جعفر ! به تو در بارهء اصحاب خود به خير و نيكى سفارش مىكنم . گفتم : فدايت گردم ، آنان را فقط هنگامى رها خواهم كرد كه نيازى به هيچ گونه چيزى در اين شهر نداشته باشند ( عالم و غنى و بىنياز شده باشند ) . « 2 » ( 2 ) از امام باقر پرسيدند كه پس از ايشان چه كسى امام است ؟ با دست خود به جعفر صادق زد و فرمود : به خدا سوگند اين قائم آل محمد ( ص ) است . « 3 » ( 3 ) امام صادق ( ع ) فرموده است : پدرم ودايع امامت را به من سپرد و چون رحلتش نزديك شد به من فرمود : گواهانى اينجا بياور و من چهارتن از قريش از جمله نافع آزاد كرده و وابستهء عبد الله بن عمر را حاضر كردم . پدرم فرمود : بنويس و اين وصيتى است كه يعقوب به پسرانش كرد « اى پسركان من ! همانا خداوند براى شما دين را برگزيده است و نبايد كه شما بميريد مگر آنكه مسلمان باشيد . » « 4 » و محمد بن على بن جعفر بن محمد چنين وصيت مىكند و دستور مىدهد كه او را در همان جامه كه روز جمعه در آن نماز مىگزارده است كفن كند و عمامه‌يى بر سرش بپيچد و گورش را مستطيل شكل و چهار انگشت از زمين بلند قرار دهد و بندهاى كفن او را هنگام دفن بگشايد . ( 4 ) سپس به گواهان فرمود : خدايتان رحمت كند ، برگرديد . من گفتم : پدر جان ! اين چه بود كه بر آن گواه گرفته شود ؟ فرمود : خوش نداشتم كه با تو ستيزه كنند و بگويند به تو وصيت نشده است و خواستم دليلى براى تو باشد . « 5 »

--> ( 1 ) . اين شمار راويان و شاگردان در ارشاد مفيد ، ص 254 ، آمده است . م . ( 2 ) . در همان صفحهء ارشاد و به نقل از آن و از اعلام الوراى طبرسى در بحار ، ص 12 ، ج 47 ، چاپ جديد هم آمده است . مرحوم مجلسى توضيحى هم داده است كه حديث با توجه به آن ترجمه شد . م . ( 3 ) . با ذكر سلسلهء سند در همان صفحهء ارشاد و به نقل از آن و اعلام الوراى طبرسى و اصول كافى كلينى در بحار ، ص 13 ، ج 47 ، هم آمده است . م . ( 4 ) . بخشى از آيهء 132 سورهء دوم ( بقره ) . م . ( 5 ) . در صفحهء 255 ارشاد مفيد با تفاوتى اندك آمده است و در ترجمه از متن ارشاد استفاده شد . م .