( 1 ) روايت شده است كه امير المؤمنين چون خواست در منطقهء بابل از رود فرات بگذرد ، بسيارى از ياران آن حضرت سرگرم عبور دادن چهار پايان و بارهاى خود از رود خانه بودند و آن حضرت همراه گروهى از ياران خود نماز عصر گزارد . گروهى ديگر همچنان سرگرم عبور دادن بودند و آفتاب غروب كرد و نماز بسيارى از ايشان از دست بشد و بسيارى فضيلت نماز جماعت با ايشان را از دست دادند و در اين باره به گفتگو پرداختند . على ( ع ) چون سخن ايشان را شنيد از خداى متعال در - خواست كرد خورشيد را برگرداند تا همهء ياران خود را جمع كند و با آنان نماز عصر بگزارد و خداوند متعال درخواست او را پذيرفت و خورشيد را برگرداند و همان گونه كه هنگام نماز عصر آشكار است ، آشكار شد و همين كه مردم نماز عصر خود را سلام دادند ، خورشيد ناگهان غروب كرد و بانگى سخت از آن شنيده شد كه مردم از آن بيم كردند و بسيار تسبيح و استغفار و لا إله الا الله بر زبان راندند . و سپاس پروردگار را بر اين نعمتى كه ميان ايشان آشكار ساخت و خبر آن در همهء آفاق و ميان مردم منتشر شد . گزاردند . و به همين گونه از اسماء بنت عميس « 1 » و ام سلمه « 2 » و ابو رافع « 3 » و حسين بن على ( ع ) نقل شده است . « 4 » ( 2 ) و روايت شده است در آن هنگام كه على ( ع ) پيامبر ( ص ) را به خود و سينهء خويش تكيه داده بود ، همچنان نشسته با اشاره نماز گزارد و چون حالت وحى تمام شد و پيامبر به خود آمدند براى او دعا فرمودند كه خورشيد برگردد . « 5 »

--> ( 1 ) . اسماء دختر عميس از قبيلهء خثعم و از پيشگامان مسلمانان و مهاجران به حبشه است . وى همسر جعفر طيار بود . پس از شهادت آن بزرگوار همسر ابو بكر شد و پس از مرگ او به همسرى على ( ع ) درآمد . مرگ اين بانوى بزرگوار حدود سال 40 هجرى است . رك . به : ابن سعد ، طبقات ، ج 8 ، ص 205 ، چاپ بريل . م . ( 2 ) . هند دختر ابى اميه كه بيشتر به كنيهء خود ام سلمه معروف است ، همسر بزرگوار رسول خدا ( ص ) و سر سپردهء اهل بيت عصمت و طهارت . سال وفات اين بزرگوار به اختلاف نقل شده است . رك . به : ابن سعد ، طبقات ، ج 8 ، ص 60 ، چاپ بريل . م . ( 3 ) . ابو رافع ، از بردگان آزاد شده و آزادهء حضرت ختمى مرتبت كه در خلافت عثمان و به قول ديگر در خلافت امير المؤمنين على ( ع ) درگذشته است . رك . به : ابن اثير ، اسد الغابه ، ج 5 ، ص 191 . م . ( 4 ) . با اختلافى اندك در امالى ابن الشيخ و وقعه صفين نصر بن مزاحم و به نقل از آن دو در بحار الانوار ، ص 183 ، ج 41 ، چاپ جديد آمده است . م . ( 5 ) . ظاهرا بايد اين روايت دنبالهء روايت قبلى باشد نه دنبالهء اين روايت . م .