الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )

216

روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )

چون خداوند آدم را آفريد ، آن نور را در پشت او قرار داد و آدم هنگامى كه ساكن بهشت بود ما در پشت او بوديم و چون ترك اولى از او سر زد در پشت او بوديم و نوح ( ع ) سوار بر كشتى شد و ما در پشت او بوديم و چون ابراهيم ( ع ) در آتش افتاد همراه او و در پشتش بوديم و همواره خداوند ما را از پشتهاى پاك به ارحام پاك منتقل فرمود تا به پشت عبد المطلب رسيديم و آنجا دو قسمت شديم و خداوند مرا در پشت عبد اللَّه و على را در پشت ابو طالب قرار داد . نبوت و بركت را در من قرار داد و فصاحت و دلاورى را در على ، و دو نام براى ما از نامهاى خود مشتق ساخت ، خداوند صاحب عرش محمود است و من محمدم و خداوند اعلى است و اين على است . « 1 » ( 1 ) على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش نقل مىكند كه مىگفته است : از جعفر بن محمد ( ع ) پرسيدم كه براى ما نقل مىشود ، روزى در بابل خورشيد براى على ( ع ) پس از غروب بازگشته است . فرمود : اين را نمىدانم ولى پدرم برايم روايت كرد كه رسول خدا ( ص ) نماز عصر را در منطقهء كراع الغميم « 2 » گزاردند و همين كه نماز را سلام دادند ، بر آن حضرت وحى نازل شد و على ( ع ) آمد و رسول خدا در آن حال بودند . على ايشان را به خود تكيه داد و به همان حال ماند تا خورشيد غروب كرد و همچنان نزول وحى ادامه داشت . چون وحى تمام شد ، پيامبر از على پرسيدند : آيا نماز گزاردى ؟ گفت : نه . فرمودند : به چه سبب ؟ گفت : چون آمدم شما را در آن حال ديدم و به سينه‌ام تكيه دادم و خوش نداشتم پيش از تمام شدن وحى شما را رها كنم . پيامبر ( ص ) روى به قبله كرد و عرضه داشت : پروردگارا ! اگر على در حال اطاعت از تو و رسول تو بوده است ، خورشيد را براى او برگردان . خورشيد رخشنده و تابان برگشت و فرمود : اى على برخيز و نماز بگزار . على برخاست و نماز گزارد و چون از نماز خود فارغ شد ، خورشيد ناگهان غروب كرد و ستارگان آشكار شدند . « 3 »

--> ( 1 ) . اين حديث با ذكر سلسلهء اسناد در صفحهء 56 معانى الاخبار ، چاپ آقاى على اكبر غفارى ، 1361 شمسى ، آمده است و به نقل از آن و امالى ابن الشيخ با اختلاف لفظى اندكى در صفحات 11 تا 14 جلد 15 بحار الانوار ، چاپ دار الكتب الاسلاميه آمده است . م . ( 2 ) . كراع الغميم : نام جايى ميان مكه و مدينه و در هشت ميلى عسفان قرار دارد . رك . به : معجم البلدان ياقوت حموى ، ص 226 ، ج 7 ، چاپ مصر ، 1906 ميلادى . م . ( 3 ) . اين حديث در منابع اهل سنت با ذكر سلسلهء اسناد و تفاوت اندك لفظى ، در صفحهء 96 مناقب ابن مغازلى شافعى و صفحهء 217 مناقب اخطب خوارزم و صفحهء 49 تذكرة - الخواص سبط ابن جوزى آمده است . م .