تا هنگام نماز عصر به خواندن تعقيب پرداخت و نماز عصر با ايشان گزارد ، و باز مردم براى مسايل خود به حضورش مىآمدند و چون دو تن برمىخاستند : دو تن ديگر مىنشستند و او همچنان فتوى مىداد تا خورشيد غروب كرد و من بيرون آمدم و گفتم : به خدا سوگند مىخورم كه اين آيه در بارهء او نازل شده است . « 1 » ( 1 ) اصبغ بن نباته مىگويد : « 2 » هر گاه براى امير المؤمنين على ( ع ) مالى مىرسيد آن را در بيت المال مسلمانان مىنهاد . سپس مستحقان را فرا مىخواند و با دست خود اموال را به چپ و راست پراكنده مىكرد و مىفرمود : اى سيم و زر ! مرا فريب مدهيد ، ديگرى را فريب دهيد ، و به اين بيت تمثل مىفرمود : « اينها ميوه‌هايى است كه من چيده‌ام و بهترين آنها در خود آنهاست و حال آنكه همهء ميوه چينان دستشان به سوى دهانشان است . » و على ( ع ) از خزانه بيرون نمىرفت تا آنكه هر چه در آن بود تقسيم مىشد و حق هر كس به او مىرسيد . سپس دستور مىفرمود آن را جارو و آب پاشى كنند و آنگاه دو ركعت نماز مىگزارد و پس از سلام مىفرمود : اى دنيا خود را بر من عرضه مكن و مرا فريب مده و تحريك مكن كه ترا سه طلاقه كرده‌ام و هرگز به تو رجوع نمىكنم . « 3 » ( 2 ) زيد بن ارقم مىگويد : تنى چند از اصحاب رسول خدا ( ص ) خانه‌هايشان درى در مسجد پيامبر داشت . پيامبر روزى فرمودند : اين درها را جز در خانهء على ببنديد . مردم در اين باره سخنان ياوه گفتند . گويد پيامبر ( ص ) برخاست و ضمن حمد و ستايش خداوند فرمود : من دستور دادم اين درها غير از در خانهء على بسته شود و كسى از شما در اين باره چيزى گفته است . به خدا سوگند من چيزى را نبستم و نگشودم ، بلكه دستورى به من داده شد و از آن پيروى كردم . « 4 »

--> ( 1 ) . سومين حديثى است كه در باب عبادت و خوف على ( ع ) در بحار ، ص 13 ، ج 41 ، چاپ دار الكتب آمده است . م . ( 2 ) . اصبغ بن نباته مجاشعى : از خواص اصحاب امير المؤمنين و امام حسن مجتبى ( ع ) است . رك . به : نجاشى ، رجال ، ص 6 ، چاپ قم . م . ( 3 ) . حديث شانزدهمى است كه در باب ( مجلس ) چهل و ششم امالى صدوق ، ص 283 ، چاپ آقاى كمره‌يى آمده است . م . ( 4 ) . در اين مورد كه در بسيارى از كتب اهل سنت هم آمده است ، مراجعه فرماييد به : مستدرك الصحيحين حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 125 و مسند احمد بن حنبل ، ج 4 ، ص 369 و به صفحات 149 تا 156 جلد 2 كتاب فضائل الخمسه من الصحاح السته ، استاد محترم آقاى سيد مرتضى فيروزآبادى . م .