( 1 ) اصبغ بن نباته مىگويد : چون امير المؤمنين به خلافت رسيد و مردم با او بيعت كردند ، در حالى كه عمامهء پيامبر و برد آن حضرت را پوشيده و كفش ايشان را به پاى كرده و شمشير آن حضرت را به كمر داشت به مسجد آمد و به منبر رفت و نشست و دستهاى خويش را ( انگشتها را ) در هم كرد و زير شكم خود نهاد . سپس فرمود : اى گروه مردم ! پيش از آنكه مرا از دست بدهيد از من بپرسيد . اين گنجينهء دانش است و لعاب دهان رسول خداست كه آن حضرت به من خورانيده است . از من بپرسيد كه دانش پيشينيان و ديگران پيش من است . به خدا سوگند اگر براى من تشكچه‌يى افكنده شود و بر آن بنشينم ، همانا براى اهل تورات به تورات ايشان حكم مىكنم تا آنجا كه تورات به سخن آيد و گويد على راست مىگويد و ناحق نگفته است و به همان چيزى فتوى داده است كه خداوند در من آن را نازل فرموده است . و براى پيروان انجيل چنان به احكام انجيل ايشان فتوى دهم كه انجيل به سخن آيد و گويد على راست مىگويد و به ناحق حكم نكرده ، همانا به حكمى حكم كرده است كه خداوند آن را در من نازل فرموده است . ( 2 ) شما هم كه شب و روز قرآن مىخوانيد آيا كسى ميان شما هست كه بداند خداوند در آن چه چيزى را نازل فرموده است ؟ و اگر يك آيه در كتاب خدا نمى - بود به شما از آنچه بوده و هست و تا روز قيامت خواهد بود خبر مىدادم و آن آيه اين است : « خداوند آنچه را بخواهد محو و آنچه را بخواهد پايدار مىكند و نزد اوست اصل كتاب . » « 1 » ( 3 ) و باز فرمود : بپرسيد از من پيش از آنكه مرا از دست بدهيد . سوگند به كسى كه دانه را مىشكافد و جان را پرورش مىدهد در مورد هر آيه كه از من بپرسيد به شما خبر خواهم داد كه در شب نازل شده است يا در روز ، مكى است يا مدنى ، در حال سفر نازل شده است يا در حال اقامت در شهر ، ناسخ است يا منسوخ ، محكم است يا متشابه و تأويل آن چيست و تنزيل آن چگونه است . « 2 » ( 4 ) پيامبر ( ص ) به على بن ابى طالب ( ع ) فرمودند : روز قيامت تو سوار بر ناقه‌يى از نور ( يا اسبى از نور ) خواهى بود و بر سر تو تاجى قرار دارد كه پرتو آن چشم

--> ( 1 ) . آيهء 39 از سورهء سيزدهم ( رعد ) و براى اطلاع بيشتر بايد به تفاسير قرآن مجيد از جمله صفحات 273 و 264 ، جلد 6 تفسير تبيان شيخ طوسى ، چاپ نجف ، مراجعه نمود . م . ( 2 ) . حديث اول مجلس 55 امالى صدوق است . م .