در اينجا حاضر است و چه حاضر نيست و هنوز متولد نشده است . همانا شاهدان به غايبان تبليغ كنند و پدران به فرزندان تا روز قيامت تبليغ كنند ، و به زودى اين موضوع را غصب مىكنند و به صورت پادشاهى در مىآورند و در آن صورت « اى گروه جن و انس ! به زودى به حساب شما مىرسيم . و خداوند بر شما شراره‌هاى آتش و مس گداخته فرو مىفرستد ، تا هيچ نصرت و نجاتى نيابيد . » « 1 » اى مردم ! خداى عز و جل چنان نيست كه شما را واگذارد « بر آنچه كه بر آن هستيد ، تا آنكه به آزمايش ، بد سرشت را از پاك سرشت جدا سازد و خداوند شما را بر سر غيب آگاه نمىسازد . » « 2 » ( 1 ) اى مردم ! هيچ قريه‌يى نيست مگر آنكه خداوند ساكنان آن را به سبب تكذيبى كه مىكنند هلاك مىكند و آنان ستمگرند و خداوند اين موضوع را در كتاب خود ذكر فرموده است و اين امام و ولى شماست و او وعدهء خداوند است و خداى وعدهء خود را راست مىفرمايد . اى مردم ! پيش از شما بيشتر گروههاى نخستين گمراه شدند و خداوند همچنان كه پيشينيان را نابود ساخت ، ديگران را هم نابود مىفرمايد . ( 2 ) اى مردم ! خداوند مرا به امر و نهى فرمان داده است و من هم آن را بر عهدهء على مىگذارم موضوع امر و نهى از سوى خداى عز و جل بر عهدهء على است . بنا بر اين فرمانش را بشنويد و از هر چه نهى مىكند خوددارى كنيد و به خواستهء او كار كنيد و راههاى گوناگون شما را از راه او پراكنده نكند . همانا من راه و صراط مستقيم خدايم كه به شما فرمان به اطاعت او داده است و پس از من على و پس از او فرزندان من كه از ( 3 ) صلب اويند امامانى هستند كه به حق حكم مىكنند و به آن توسل مىجويند و سپس پيامبر سورهء « فاتحة الكتاب » را تلاوت فرمودند و گفتند : اين سوره در مورد من و ايشان نازل شده است و عموم و خصوص آن به ايشان بستگى دارد و آنان همان اولياى خداوندند كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مىشوند . همانا حزب خدا همانان رستگاران و چيرگانند و همانا دشمنان على ، آنان بدبختان و سر كشانند و آنان برادران شيطانهايند كه برخى به برخى ديگر سخنان فريبنده و غرور را الهام مىكنند ، و همانا دوستداران ايشان همان مؤمنانى هستند كه خداوند در كتاب خود آنان را ياد كرده و چنين فرموده است : « ( اى رسول ) هرگز مردمى را كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده‌اند نخواهى يافت كه دوستى كنند با كسى كه با خدا و رسول

--> ( 1 ) . آيات 31 و 35 سورهء پنجاه و پنجم ( الرحمن ) . ( 2 ) . بخشى از آيهء 179 سورهء سوم .