تفعل فما بلغت رسالته ، و الله يعصمك من الناس . » ( اى پيامبر ! آنچه از خدا بر تو نازل شد برسان كه اگر نرسانى تبليغ رسالت او را نكرده‌اى و خداى ترا از مردم محفوظ خواهد داشت . ) ( 1 ) اى گروه مردم ! اينك من در تبليغ آنچه خداوند بر من نازل فرمود كوتاهى نكردم و من براى شما سبب نزول اين آيه را بيان مىكنم . بدانيد كه جبرئيل ( ع ) سه بار به حضور من آمد و از سوى پروردگار من كه اصل و مايهء سلام است به من امر كرد كه در چنين اجتماعى به پا خيزم و به همهء افراد ، سياه و سپيد ، اعلام كنم كه على بن ابى طالب برادر و جانشين و وصى و امام بعد از من است . يعنى كسى كه منزلت و محل او نسبت به من ، منزلت و محل هارون نسبت به موسى است ، جز اينكه پس از من پيامبرى نيست . و همانا پس از خدا و رسول خدا على ولى شماست ( 2 ) و همانا كه خداوند تبارك و تعالى در اين مورد آيه‌يى از قرآن را بر من نازل فرمود كه در آن مىفرمايد : « همانا و به تحقيق ولى شما خدا و رسول خدا و كسانى هستند كه ايمان آورده و نماز را بر پا مىدارند و در حالى كه در ركوع هستند صدقه و زكات مىدهند . » « 1 » و على بن ابى طالب نماز را بر پا مىداد و در حالى كه در ركوع بوده صدقه پرداخته است و در همه حال فقط خداى عز و جل را اراده كرده است و مىكند . من از جبرئيل خواستم كه از خداوند تقاضا كند مرا از تبليغ اين موضوع به شما معاف فرمايد ، زيرا مىدانم كه مؤمنان اندكند و منافقان بسيارند و گنهكاران در اين كار فرومايگى مىكنند و مسخره‌كنندگان به اسلام در كمين نشسته‌اند ، همآنانى كه خداوند آنان را در كتاب خود چنين توصيف فرموده است : « آنان به زبانهاى خود چيزى مىگويند كه در دلهايشان نيست و آن را سبك مىپندارند و حال آنكه در نزد خدا گناهى بزرگ است . » « 2 » و همانا مكرر و چند بار مرا آزار داده‌اند ، تا آنجا كه مرا گوش نام نهادند و مىپنداشتند اين كار آنان اهميتى ندارد كه همواره ملازم منند و من هم به آنان توجه دارم ، تا آنكه سرانجام خداوند متعال در

--> ( 1 ) . آيهء 55 از سورهء پنجم ( مائده ) ، و براى اطلاع از نظر مفسران بزرگ اهل سنت چون فخر رازى و زمخشرى و طبرى و سيوطى و واحدى و گروهى از محدثان ايشان كه متفقا شأن نزول اين آيه را در مورد امير المؤمنين على ( ع ) دانسته‌اند ، رك . به : استاد محترم سيد مرتضى فيروزآبادى ، فضائل الخمسه ، ص 13 ، ج 2 . م . ( 2 ) . مأخوذ از آيهء 15 سورهء بيست و چهارم ( نور ) است . در اصل آيه ، افعال به صورت مخاطب مذكر است و در متن به صورت مغايب به كار رفته است . م .