تو مژده و شاد باش تولد برادرت على را مىدهد و مىفرمايد : هنگام ظهور پيامبرى تو و آشكار شدن وحى بر تو نزديك شده است كه اينك ترا با برادر و وزير و خليفه و همانند خودت تأييد كردم و به وسيلهء او نام ترا بلند آوازه و بازويت را استوار ساختم . من شتابان برخاستم و ديدم فاطمه دختر اسد و مادر على در حال درد زايمان است و او ميان زنان و قابله‌هاست . حبيب من جبريل به من دستور داد كه ميان خودت و فاطمه دختر اسد پرده‌يى بياويز و پس از اينكه على را زاييد او را ببين . من چنان كردم كه فرمان داده شده بودم . سپس جبريل به من گفت دست راست خود را دراز كن كه على هم سر سلسلهء اصحاب يمين تو است . من دست راست خود را به سوى فاطمه دختر اسد دراز كردم . ( 1 ) ناگاه على را در دست خود ديدم در حالى كه دست راست خود را بر گوش راست خود نهاده و بر آيين حقيقت اذان و اقامه مىگفت و گواهى به يگانگى خداوند و پيامبرى من مىداد و سپس به من گفت : اى رسول خدا ! اجازه مىفرمايى كه بخوانم ؟ گفتم : آرى بخوان و سوگند به آن كس كه جان محمد در دست اوست ، او شروع به خواندن صحيفه‌هايى كه بر آدم ( ع ) نازل شده است كرد ، همان صحيفه‌ها كه پسر آدم شيث ( ع ) براى برپا داشتن احكام آن قيام كرده بود و از نخستين حرف تا آخرين حرف آن را خواند و اگر شيث حاضر مىبود همانا اقرار مىكرد كه على از او بهتر آن را حفظ دارد . ( 2 ) سپس تورات موسى ( ع ) را چنان خواند كه اگر موسى ( ع ) حضور مىداشت ، اقرار مىفرمود كه على بهتر از او آن را حفظ دارد . سپس زبور داود ( ع ) را خواند همان گونه كه اگر داود حضور مىداشت چنان اقرار مىكرد و پس از آن انجيل عيسى ( ع ) را همان گونه خواند كه اگر عيسى ( ع ) به حضورش مىآمد همچنان اقرار مى - كرد و سپس قرآنى را كه خداوند بر من نازل فرموده است ، از آغاز تا پايان چنان خواند كه او را چنان ديدم همچون خودم كه اينك آن را از حفظ مىدانم حافظ آن بود ، بدون اينكه در آن هنگام من آيه‌يى از آيات قرآن را شنيده باشم . آنگاه على با من و من با او چنان با يك ديگر سخن گفتيم كه پيامبران و اوصياى ايشان با يك ديگر سخن مىگويند و سپس على ( ع ) به حالت كودكى خود برگشت . و شما براى چه اندوهگين مى - شويد و چرا از گفتار مردمى كه نسبت به خداوند متعال در شك و ترديدند افسرده مىشويد ؟ مگر نمىدانيد كه من برترين پيامبران و جانشين و وصى من برترين اوصيا است و اينكه پدرم آدم ( ع ) چون نام من و على و دخترم فاطمه و حسن و حسين را و نام فرزندان ايشان را بر پايهء عرش با نور نوشته ديد ، عرضه داشت : بار خدايا ، اى