را داشت - و دگرگونى جامعهء روى زمين و تعديل خط تاريخ . . . او را مهيّا كرد و زمينهء خلوت و عزلت را سه سال پيش از رسيدن به پيامبرى برايش فراهم آورد . در اين خلوتكده ، با روحى سرشار از شادى و آزادى ، يك ماه به سر مىبرد و به ماوراى هستى و عالم غيب و ناديدنىها مىانديشيد . تا - به اجازهء حق - موعد ملاقات و همرازى با اين عالم نهانى و گنجينهء اسرار غيبى فرا رسد . « 1 » ( 1 ) جبرئيل همراه وحى مىآيد چهل سال از عمر مبارك پيامبر - كه سن كمال و به قولى زمان برگزيدن رسالت است - طى شد . آثار نبوّت ظاهر گشت و از آن سوى مركز حيات درخشيدن گرفت . آن آثار ، رؤيايى همچون صبح روشن بود . شش ماه از آن رؤيا گذشت . و مدّت نبوت در 23 سال پايان يافت و اين شش ماه نيز بخشى از 46 بخش پيامبرى محسوب مىگردد . وقتى رمضان سال سوم دوران خلوت و عزلت فرا رسيد [ پيامبر ، همانند دو سال پيش به غار حرا رفت و به عبادت و رياضت پرداخت ] و خداوند ، رحمت خود را بر مردم روى زمين فرو ريخت و او را به پيامبرى برگزيد و لباس كرامت پوشيد و جبرئيل آياتى از قرآن فرو آورد . « 2 » ( 2 ) پس از تأمل و تعمّق و پژوهش همه جانبه به قراين و دلايل ، ممكن است ، مشخص كنيم كه اوّلين روز وحى ، روز دوشنبه بيست و يكم ماه رمضان مطابق دهم ماه آگوست سال 610 م . و سن مبارك او چهل سال و 6 ماه و 12 روز قمرى برابر با 39 سال و 3 ماه و 12 روز شمسى بوده است . « 3 »

--> ( 1 ) - ظلال / ج 29 / 341 - 340 سورهء مزمل ( 2 ) - ابن حجر به نقل از بيهقى مىگويد : آن خوابى كه پيامبر ديد تا ابتداى وحى در بيدارى شش ماه فاصله داشت . بنابراين ، ابتداى نبوّت از طريق آن رؤياى صادق در ماه ربيع الاول يعنى ، ماه ولادت - كه چهل سال تمام را طى كرده بود - و ابتداى وحى در بيدارى در ماه رمضان اتفاق افتاد . ( فتح البارى ، 1 ، 27 ) . ( 3 ) - تاريخ‌نويسان دربارهء آغاز وحى اختلاف فراوان داشته‌اند . جمع بسيارى ماه ربيع الاول ، جمعى ديگر ماه رمضان و برخى نيز ماه رجب را سرآغاز وحى و نبوت دانسته‌اند . ( مختصر سيرهء رسول ، ص 7 ) ولى ما ، ماه رمضان را ترجيح مىدهيم ، چون قرآن مىگويد : « شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ . » ( 2 / 185 ) و : « إِنَّا أَنْزَلْناهُ