( 1 ) عبد المطلب ، ده پسر داشت : حارث ، زبير ، ابو طالب ، عبد اللّه ، حمزه ، ابو لهب ، غيداق ، مقوم ، صفار و عباس و به قولى ، پسرى ديگر به نام قثم داشته . برخى گويند : سيزده پسر داشته كه دو تن ديگر به نام : عبد الكعبه و حجل بوده‌اند . برخى مىگويند : عبد الكعبه همان ، مقوّم و حجل همان غيداق و هيچ كدام از پسرانش به نام قثم نبوده است . و شش دختر : ام الحكيم ( بيضا ) ، بره ، عاتكه ، صفيه ، اروى و اميمه . « 1 » ( 2 ) 3 - عبد اللّه ، پدر پيامبر خدا . مادرش فاطمه دختر عمرو پسر عائذ ، پسر عمران ، پسر مخزوم ، پسر يقظه ، پسر مره . عبد اللّه جوانى زيبا و خوش‌قدوقامت‌ترين فرزندان عبد المطلب و پاكدامن‌ترين و محبوب‌ترين آنان ، نزد پدر بود . عبد اللّه را ذبيح مىگويند . هنگامى كه پسران عبد المطلب به ده رسيدند و توانستند از او - به نيكى - پشتيبانى كنند ، [ طبق شروطى كه براى نذر مقرر كرده بود ] دربارهء نذرش به آنان خبر داد و آنان هم پذيرفتند . نام يك يك پسرانش را روى تيرهاى مخصوص [ قرعه‌كشى ] نوشت و به متولى بت هبل داد . متولى تيرها را انداخت و قرعه به نام عبد اللّه در آمد . عبد المطلب ، دستش را گرفت و كارد بزرگى برداشت و به طرف كعبه رهسپار شد تا او را ذبح كند . اما مردم قريش ، به ويژه دايىهاى عبد اللّه از بنى مخزوم و برادرش ابو طالب ، مانع شدند و نگذاشتند عبد اللّه ذبح شود . عبد المطلب گفت : با نذرم چه كار كنم ؟ ( 3 ) به كاهنى [ به نام سجاح در مدينه ] اشاره كردند . نزد او رفت و با او مشورت نمود . كاهن گفت : به نام عبد اللّه و ده شتر قرعه بزنيد ، اگر به نام عبد اللّه درآمد ، باز بر شتران بيفزاييد و قرعه بكشيد تا خواست پروردگار چه باشد ! عبد المطلب از نزد كاهن بازگشت و ميان عبد اللّه و ده شتر قرعه كشيد ، كه به نام عبد اللّه در آمد . شتران را [ هر دفعه ] ده ده افزودند تا به صد شتر رسيد و [ سه بار ] قرعه به نام صد شتر درآمد . شتران را بكشتند و در همان جاى خود گذاشتند و چنان كه رسم بود ، انسان و حيوان را از بردن و خوردن آن ، منع نكردند . ديه در نزد قريش و عرب ده شتر بود ؛ اما پس از نذر عبد المطلب و اجراى آن به صد شتر رسيد و اسلام نيز آن را تأييد نمود و مورد عمل قرار داد . از پيامبر نقل است كه مىفرمود : « من پسر دو ذبيح هستم . » يعنى ،

--> ( 1 ) - تلقيح فهوم اهل اثر / ص 9 - 8 رحمة للعالمين / 2 / 66 - 65 .