صفي الرحمان مباركفوري ( مترجم : محمد بهاء الدين حسينى )

432

الرحيق المختوم ( باده ناب ) ( فارسي )

نامه‌اى است كه در دوران مكه ، جعفر ابو طالب و دوستانش هنگام مهاجرت به حبشه با خود داشتند ؛ زيرا نامه ، با اين عبارت پايان مىيابد : « . . . پسر عمويم ، جعفر و چند نفر ديگر از مسلمانان را پيش تو فرستادم . از آنان مهماندارى كن و سركشى را كنار بگذار . » ( 1 ) بيهقى از ابن اسحاق روايت مىكند كه متن نامهء پيامبر به نجاشى ، اين است : « به نام خداوند رحمتگر مهربان . اين نامه‌اى است از طرف محمد ، پيامبر خدا به نجاشى اصحم ، بزرگ و فرمانرواى حبشه . درود بر آن كس كه پيرو راه حق و هدايت است و به خدا و پيام‌آورش ايمان دارد و گواهى مىدهد كه خداى راستينى جز خدا نيست . تنها و بىيار و ياور است . و زن و فرزند ندارد و محمد بنده و فرستاده اوست . [ اى نجاشى ! ] تو را به دين اسلام فرا مىخوانم . به يقين [ بدان كه : ] من فرستادهء خدا هستم . پس اسلام بياور تا رستگار شوى . [ . . . اى اهل كتاب ! بياييد بر سر سخنى كه ميان ما و شما يكسان است ؛ پايدار بمانيم كه : جز خدا را نپرستيم و براى او هيچ گونه شريكى نياوريم و كسى از ما ديگرى را به جاى خدا ، به خدايى برنگيرد . اگر ( از اين پيشنهاد ) روىگردان شدند ؛ بگوييد : شاهد باشيد كه ما فرمانبردار و مسلمانيم ( نه شما ) . ] اگر امتناع ورزى ، قطعا گناه مردم نصاراى تحت فرمانت به گردن توست . » « 1 » ( 2 ) چندى پيش محقق بزرگوار ، دكتر حميد اللّه - در پاريس - نامه‌اى را با جدّ و جهد فراوان به دست آورده و از امكانات عصر جديد بسيار كمك گرفته و آن را منتشر كرده است ؛ كه تنها با اختلاف يك واژه ، عين متن نامهء ابن قيم است كه در عصر خويش آن را درج نموده . اينك آن نامه : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * « [ نامه‌اى است ] از محمد ، پيامبر خدا به نجاشى ، بزرگ سرزمين حبشه . درود بر آن كس كه پيرو راه هدايت باشد . در اين نامه به تو ، خدايى را ستايش مىكنم كه معبودى جز او نيست . او

--> ( 1 ) - بسم اللّه الرّحمن الرّحيم . هذا كتاب من محمّد النبىّ الى النّجاشى الأصحم ، عظيم الحبشة ! سلام على من اتّبع الهدى و آمن باللّه و رسوله و أشهد أن لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له ، لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا ؛ و أنّ محمدا عبده و رسوله و أدعوك بدعاية الإسلام ، فإنّى أنا رسوله فأسلم تسلم [ يا أهل الكتاب تعالوا إلى كلمة سواء بيننا و بينكم أن لا نعبد إلّا اللّه و لا نشرك به شيئا و لا يتّخذ بعضنا بعضا أربابا من دون اللّه فإن تولّوا فقولوا اشهدوا بأنّا مسلمون ] فإن ابيت فإنّ عليك إثم النصارى من قومك .