آبادانىها و در هم كوفتن و متفرق شدن طوايف گرديد . ( 1 ) در سال 523 م . ذو نواس يهودى فرماندهى حملهء سرسختانه‌اى عليه مسيحيان نجران رهبرى كرد و در صدد برآمد كه آنان را به زور از مسيحيت برگرداند ؛ اما وقتى آن مردم پايدارى و خوددارى كردند گودال بزرگ و پرآتشى برافروخت و آنان را در آتش انداخت كه قرآن مىفرمايد : « مرگ بر آتش افروزان گودال پرآتش . » در پى اين قتل عام ، نصرانيها براى فتح و گسترش قلمرو خود به رهبرى امپراطور روم عليه مردم عرب آماده شدند . حبشىها را تشويق كردند و ناوگان دريايى را فراهم آوردند و هفتاد هزار سرباز حبشى را جمع نمودند و به رهبرى ارياط براى بار دوم در سال 525 م . يمن را تحت سيطرهء خود درآوردند و ارياط از جانب شاه حبشه ، حكومت را به دست گرفت ؛ اما يكى از سربازانش به نام ابرهه او را ترور كرد ؛ و چون پادشاه حبشه از ابرهه راضى بود فرمانروايى را به او واگذار نمود . ابرهه همان كسى است كه لشكرى براى تخريب كعبه فراهم ساخت كه او و سپاهش به اصحاب فيل ، مشهور گشتند . ( 2 ) پس از واقعهء عام الفيل ، يمنيها از مردم فارس كمك گرفتند و در برابر پايدارىهاى حبشه ، پايدارى كردند تا آنان را آوارهء شهرها نمودند و در سال 575 م . به رهبرى معدى كرب پسر سيف پسر ذى يزن حميرى ، استقلال يافتند و او را به شاهى برگزيدند . برخى از مردم حبشه ، نزد معدى كرب ماندند و در سفر و حضر در خدمت او بودند ؛ تا روزى بر او حمله بردند و به حكومتش پايان دادند و كسرى ( خسرو ) فرمانرواى فارس ( ايران ) بر سرزمين صنعا مسلط گرديد و يمن در شمار سرزمين فارس درآمد . حكومت ايران ، تا سال 638 م . كه يمن دين اسلام را پذيرفتند ؛ ادامه داشت ، ولى از آن تاريخ به بعد نفوذ حكومت ايران از سرزمين‌شان ريشه‌كن شد . « 1 »

--> از عهدهء مرمت آن برنيامده‌اند . عرض سدّ مأرب صد و پنجاه قدم و ارتفاعش ما بين 13 تا 19 قدم است . . . » ( اعلام قرآن / ص 375 - 376 ) ، به نقل از پابرگ ترجمهء قرآن به قلم بهاء الدين خرمشاهى ) . ( 1 ) - تفصيل اين مطلب را در كتاب تفهيم القرآن / ج 6 / ص 198 - 195 و تاريخ ارض قرآن / ج 1 / از ص 133 تا پايان كتاب نگاه كنيد .