صفي الرحمان مباركفوري ( مترجم : محمد بهاء الدين حسينى )
158
الرحيق المختوم ( باده ناب ) ( فارسي )
( 1 ) پيشاپيش اين بشارات به آيندهء ستودهء روشن در دنيا ، اميد نيكويى به رستگارى ارزنده و رسيدن به بهشت داشتند . و آن ياران فداكار يقين داشتند كه اذيت و آزار و رنجهايى كه از هر طرف آنان را احاطه مىكرد ؛ هم چون ابر تابستانى به زودى پراكنده مىگردد . پيامبر همواره ، روح و روان مسلمانان را به عشق ايمان ، با درس دانش و قرآن ، تربيت دقيق و اصولى ، تقويت مىكرد و به سوى مدارج بلند روحى ، صفاى قلبى ، نظافت درونى ، آزادگى از بند ماديات ، مقاومت در برابر شهوات و تشويق به روى آوردن به درگاه پروردگار آسمان و زمين راهنمايى مىكرد . سوز و گداز ، دلهايشان را تزكيه مىنمود و به سوى نور و روشنايى سوقشان مىداد و درس بردبارى را در مقابل اذيت و آزار مشركان ، گذشت نيكو و نپذيرفتن خواستههاى نفسانى را به آنان مىآموخت و هر روز در دين استوارتر مىماندند و از آرزوهاى زودگذر دورى مىگرفتند و در راه خشنودى حق و رسيدن به بهشت جاويدان ، گام برمىداشتند و به فراگيرى كتاب الهى و دينآموزى ، محاسبات نفس ، گريز از پستيها ، غلبه بر عواطف و احساسات و هيجانات ، پايبندى به صبر و شكيبايى و آرامش و وقار ، بسيار مشتاق بودند .