( 1 ) پيروزى اهل كتاب شادمان گرديدند . از قتاده روايت است كه چون ايرانيان در منطقه شام بر روميان پيروز شدند و آيه نازل شد كه روميان در چند سال آينده پيروز مىشوند ، مسلمانان يقين پيدا كردند كه روميان بر فارسيان پيروز خواهند شد ، و در آن هنگام هنوز قمار حرام نشده بود ، مسلمانان و كافران با يك ديگر در اين مورد به پنج شتر و مدت پنج سال شرط بستند ، سرپرستى مسلمانان در اين شرط بندى با ابو بكر و سرپرستى كافران با ابىّ بن خلف بود ، پس از پنج سال روميان به ايرانيان پيروز نشدند و كافران مكه پنج شتر خود را مطالبه كردند . اصحاب داستان را بعرض پيامبر رساندند حضرت فرمود شرط بندى در كمتر از ده سال صحيح نبوده است زيرا كلمهء « بضع » بر اعداد سه تا ده اطلاق مىشود ، حالا هم مقدار شرط و زمان آن را بيفزائيد ، و همين كار را كردند و در هفتمين سال خداوند روميان را به ايرانيان پيروز گردانيد و اين پس از بازگشت مسلمانان از جنگ حديبيه بود و مسلمانان از اينكه شرط را بردند و اهل كتاب بر مجوس پيروز شدند بسيار شاد گرديدند ، و اين مسأله موجب استوارى بيشتر اسلام گرديد . علاء بن زبير از پدر خود روايت مىكند كه مىگفت من شاهد پيروزى ايرانيان بر روميان و سپس غلبهء روميان بر ايرانيان و آنگاه پيروز شدن مسلمانان بر روم و ايران بودم و مسلمانان شام و عراق را تصرف نمودند و همهء اين ها در پانزده سال صورت گرفت و خداى همه را در پناه خود بگيرد . نفرين پيامبر بر هفت نفر از قريش 16 كه آن حضرت را مىآزردند و بر پسر ابى لهب . ابو الحسين بن فضل قطان در بغداد با اسناد خود از عبد الله بن مسعود روايت مىكرد كه پيامبر ( ص ) روى بكعبه نمود و بر هفت تن از قريش نفرين فرمود كه از جمله ابو جهل و اميّه بن خلف و عتبه بن ربيعه و شيبة بن ربيعه و عقبه بن ابى معيط بودند و سوگند به خدا كه ايشان را در بدر ديدم ميان كشته‌شدگان افتاده‌اند و آفتاب بر آنها تأثير گذاشته بود و روز جنگ بدر هوا بسيار گرم بود . اين حديث را بخارى در صحيح خود آورده است .