( 1 ) مخالفت ايشان دشنام و ناسزا نمىدهد و حال آنكه خدايان ما را ناسزا مىدهد ، اذيت و آزار مشركان هم بر پيامبر و يارانش گران بود و پيامبر از گمراهى قريش اندوهگين بود و هدايت ايشان را مسألت مىفرمود ، چون خداوند متعال سورهء و النجم را نازل فرمود و ضمن آن اين آيه آمده بود كه : أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَ الْعُزَّى وَ مَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى « آيا مىبينيد لات و عزّى و منات سيّمى كه ديگر است » آيات 19 و 20 از سورهء 53 و النجم . در اين هنگام شيطان كلمات ديگرى هم به زبان پيامبر ( ص ) جارى كرد و فرمود اين سه ماده بت سپيد پوشان بلند مرتبه اند و شفاعت كردن آنها مورد اميد و آرزوست ، و اين از كلمات مسجّع شيطان است و از فتنه‌هاى اوست ، [ 10 ] و در دل كافران مكه جا گرفت و در زبانهاى آنها افتاد و گفتند كه پيامبر به آئين اول خود برگشت و چون پيامبر به آخر سورهء و النجم رسيد سجده كرد و همهء حضار چه مسلمان و چه مشرك سجده كردند و چون وليد بن مغيره پيرى فرتوت بود و نمىتوانست سجده كند دستهاى خود را پرخاك كرد و بر پيشانى نهاد و همه از اين مطلب تعجب كردند ، مسلمانها از شركت كافران در سجده زيرا آنها آن كلمات را نشنيده بودند و مشركان هم اطمينان پيدا كردند كه رسول خدا به آنها گرايش پيدا كرده است ، و شيطان هم به آنها تلقين مىكرد كه پيامبر در سجدهء خود هم همان كلمات را گفته است . اين چند كلمه ميان مسلمانان هم رايج شده بود و شيطان هم به آن دامن ميزد بطورى كه خبر به حبشه رسيد و عثمان بن مظعون شنيد كه مردم مكه همه اسلام آورده‌اند و با پيامبر نماز گزارده‌اند و داستان سجدهء وليد بن مغيره هم به اطلاع آنها رسيد و تصور كردند كه مسلمانها ايمن شده‌اند و با شتاب به مكه برگشتند و حال آنكه خداوند متعال آن مطلب را كه شيطان القاء كرده بود نسخ فرمود و آيات خود را حفظ كرد و هم در اين مورد اين آيه نازل شده است كه :

--> [ ( 10 ) ] - اين حديث بهيچوجه مورد قبول علماى بزرگ مسلمان نيست و جاى تعجب است كه بيهقى اشاره‌اى به اين مطلب ندارد قاضى عياض در كتاب شفاى خود بشدت اين حديث را ردّ كرده و آن را بجهات متعدد مجعول ميداند ص 28 ج 2 و براى اطلاع بيشتر از اعتراضات نسبت به اين حديث مراجعه فرمائيد به صفحات 235 تا 240 جلد شانزدهم نهاية الارب نويرى كه اقوال مختلف علما را بيان داشته است .