( 1 ) پيش گفتار بسم اللّه الرحمن الرحيم هنگامى كه ما در صدد اقامه دليل براى نبوت پيامبر گرامى محمد ( ص ) بر ميآييم ، در آن نوعى دشوارى و در خود احساس عجز مىكنيم . شايد به اين جهت است كه انسان به هر چيز كه بيشتر علاقه و دلبستگى دارد از اينكه مبادا آن را از دست بدهد بيشتر مىترسد و ترس او از اينكه با همهء علائق نتواند دوباره به آن دست يابد . پيامبرى حضرت محمد ( ص ) نزد ما مسلمانان حقيقت ثابتى است كه ايمان داشتن به آن مانند ايمان داشتن به زنده بودن خودمان است و در واقع بمنزلهء يكى از حواس ما در آمده است آيا بعنوان مثال كسى مىتواند بگويد ميخواهم ثابت كنم كه حسّ حسّ است و يا نفس كشيدن نفس كشيدن است ، براستى كه دشوار است ، ما چگونه مىتوانيم مطلبى بگوييم كه دلالت بر نبوت آن حضرت داشته باشد و حال آنكه همهء مشاعر و عواطف ما يكسره متوجه اوست و در اين صورت لازم است خود را از اين عشق و دلبستگى جدا سازيم ، در معيارهاى فكرى جديد هم اين مسأله پذيرفته شده است كه براى قضاوت و حكم دربارهء موضوعى چه به صورت نفى و چه به صورت اثبات و چه زشت و چه زيبا بايد از عواطف خود را بيرون كشيد و هوى و هوس را در آن دخالت نداد در آن صورت مىتوان معيارهاى مورد پسند اشخاص با انصاف ارائه داد . پيش از اينكه بخواهيم دلائلى براى اثبات نبوت پيامبر ( ص ) كه در واقع خيلى بيشتر از آنست كه توان ما باشد ارائه نمائيم لازم است به چند نكته بعنوان