شهيد سيد عبد الكريم هاشمى نژاد

25

درسى كه حسين ( ع ) به انسانها آموخت ( فارسي )

دستور داد او را به شام تبعيد كردند تا در مدينه نباشد و با اعتراضها و مخالفتهاى قانونى و صريح خود خاطر خليفه را رنجيده نسازد ! ولى ابا ذر مردى نبود كه مهر سكوت بر لب زند و وظيفهء مذهبى « نهى از منكر » خويش را فراموش نمايد . ابا ذر از مدينه به شام تبعيد شد . شام جزء همان كشور پهناور اسلامى بود كه عثمان بر آن حكومت مىكرد و استاندار آنجا معاويه بود كه همكار نزديك و از خويشان خليفه به شمار مىرفت . در كشورى كه خليفهء وقت با بيت المال مسلمين و اموال عمومى آن گونه معامله كند ، طبعا روش استاندار او هم اگر به مراتب ننگين‌تر از روش خليفه نباشد ، بهتر از آن نخواهد بود . با اين حساب ، ابا ذر در شام هم در برابر قانون‌شكنيهاى معاويه و تجاوزهاى صريح و آشكار او نسبت به اموال عمومى و حقوق طبقات محروم قرار گرفت و طبعا راهى را برگزيد كه قبلا در مدينه انجام مىداد . از اينجاست كه مىبينيم در شام اعتراضهاى ابا ذر به معاويه شروع مىشود و اين اعتراضهاى منطقى و قانونى گاهى در برابر شخص معاويه و گاهى در برابر مردم انجام مىشد . پيداست كه اين روش ابا ذر براى استاندار شام غير قابل تحمل بود ، چنان كه براى خليفه قابل تحمل نبود . معاويه جريان شام و اعتراضهاى ابا ذر را نسبت به خليفه و استاندار وى به عثمان نوشت و از او خواست ابا ذر را به مدينه فرا خواند . عثمان در پاسخ معاويه چنين نگاشت : « ابا ذر را با شترى تندرو و مردى بدخو و خشن كه شب و روز او را براند به مدينه نزد من فرست » . معاويه فرمان خليفه را دربارهء ابا ذر اجرا كرد و او را بر شترى بىجامه و تندرو ، به اتفاق مردى خشن و بدخو به سوى مدينه فرستاد . ابا ذر كه مردى لاغراندام بود ، تعب و رنج فراوانى در بين راه تحمل كرد و هنگامى كه به مدينه رسيد پاهاى وى مجروح شد و گوشت رانهاى او آسيب‌ديده بود . با اين حال ، ابا ذر همان مرد خداست و اين گونه مشكلات او را از انجام وظايف مذهبىاش بازنمىدارد . او همانند گذشته اعتراضهايش را عليه خليفه شروع كرد . خليفه كه ديد ، نه تهديد و نه تطميع و پولهاى سرشارى كه او براى ابا ذر فرستاد و ابا ذر آنها را نپذيرفت ، هيچ يك در وى و ارادهء خدايىاش اثر نمىگذارد ، تصميم گرفت براى هميشه خود را از اعتراضهاى او آسوده سازد . از اين نظر دستور داد وى را به ربذه كه محيط بسيار نامساعدى بود ، تبعيد كردند و فرمان داد كسى از ابا ذر مشايعت نكند . اما على بن ابى طالب و حسنين عليهم السّلام و جمعى از بنى هاشم ، ابا ذر را مشايعت نمودند .