شهيد سيد عبد الكريم هاشمى نژاد

250

درسى كه حسين ( ع ) به انسانها آموخت ( فارسي )

نشر دهد تا اين راه فضيحت‌هاى حكومت آل بوسفيان را آشكار سازد . رباب ، بانوى بزرگ كربلا ، در ميان آفتاب مىنشست و در زير سقف و سايه نمىرفت تا با اين كار به امت اسلامى اعلام كند كه آن ناپاكان بىشرم پس از كشتن ، بدن فرزند پيغمبر را در ميان آفتاب به جاى گذاردند و آن را حتى دفن نكردند ! امام زين العابدين عليه السّلام هنگامى كه آب و غذا مىديد گريه مىكرد و مكرر مىفرمود : « قتل ابن رسول اللّه جائعا ، قتل ابن رسول اللّه عطشانا ؛ پسر پيغمبر را گرسنه و تشنه كشتند » . حضرت سجاد عليه السّلام هيچ منظره‌اى را مشاهده نمىكردند مگر آن كه خاطرهء دردناكى را از كربلا يادآور مىگشت و مىگريست . حضرت ابو الفضل عليه السّلام يعنى فرماندهء سپاه فضيلت و پروش‌يافتهء دامان على عليه السّلام - آن رادمردى كه براى حسين عليه السّلام آن گونه بود كه على عليه السّلام براى پيامبر خدا بوده است - اين پيكرهء فضيلت و شجاعت كه با سه برادر رشيدش در حادثهء طف به شهادت رسيدند ، مادر پيرى دارند كه در حال حيات است و به « ام البنين » مكنى است . اين بانوى داغديده به قبرستان بقيع مىآيد - همان گورستانى كه به علت قداست و در بر داشتن قبور پاكان اسلام مورد احترام و محل رفت و آمد مردم مدينه و زائران قبر پيغمبر بوده است - در حالى كه جمعى از زنان و بانوان بزرگ مدينه پيرامون آل مخدره بودند . آنگاه در آنجا به ياد فرزندانش چنان جانسوز ناله زد كه دل سخت‌ترين دشمنان خاندان وحى ( مانند مروان بن حكم ) را تكان داد و او را متأثر نمود . مرثيهء اين بانو دربارهء جوانانش معروف و مشهور است . بازماندگان شهداى طف و اسيران راه كوفه كه اكنون به مدينه بازگشته‌اند ، به اين ترتيب جنايتها و رسواييهاى حكومت آل ابى سفيان را بىپرده شرح مىدهند و در نتيجه محيط مدينه چنان ماتم زده شده بود كه گويا ابرى سياه از مصيبت و غم و همواره بر آن سايه افكنده است ؛ به طورى كه نه تنها ساكنان آنجا ، بلكه هر زائر و تازه وارد - كه تعداد آن به خصوص در ايام حج بىشمار و فراوان بود - به خوبى احساس مىشد كه اين شهر در مرگ عزيزان اسلام در غم و اندوهى دردناك و كشنده فرو رفته است ! آن اجتماع عظيمى كه براى زيارت قبر پاك پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم وارد مدينه مىگرديد هر چند بيشتر آنها از فاجعهء خونين و بيدادگريهايى كه حكومت دمشق در بيابان كربلا نسبت به عزيزترين خاندان اسلام انجام داده بود ، بىخبر بودند ، اما محيط پرهيجان مدينه و خاطره‌هاى سوزناكى كه به صورت