مرضيه محمدزاده

1617

دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي )

غريب تك‌تك ستاره‌ها شكسته‌اند . [ كهكشان خرابه‌اىست ماه يك سر بريده تشت آسمانِ تيره پر ز خون ] * دور تر صداى سنج مىرسد به گوش ، يك نفر غريب مويه مىكند : « باز اين چه شورش است ؟ » نوحه ( 2 ) آسمان - كمر شكسته - آه مىكشيد مرگ خويش را . ماه نوحه‌خوان رودى از ستارگان دردمند شد . ناگهان ميان دست‌هاى كهكشان شهاب كوچكى شكفت « 1 » * آسمان دوباره قد كشيد ماه سربلند شد مرگ و مشك و ماه : مشك تشنه ماه تشنه خيمه‌گاه تشنه تو

--> ( 1 ) - اشاره به حضرت على اصغر ( ع ) .