خنجر كه مىبويدش لب تنهاست بانو و باران باران زخم مكرّر در انتظار است اين باغ در انتظار است خنجر يك عصر طوفان طوفان فرياد و ماتم طوفان تصميم فردا فردا كه روى اسيرى است روز شكست اميران در انتظار است اين عصر در انتظار است طوفان در انتظار است ، آرى در انتظار است آن تلّ و آن دشت آن باغ و آن عصر در انتظار است دريا و آتش طوفان و خنجر تا تو بيايى تو امّيد آخر با آن نواى شكوهنده‌ى آسمانى : ياران ! برآييد ، كانيك هنگامه‌ى انتقام است . . . * * * خاتون موعود : هيچ كس مثل تو خاتون ! دلش از جنس بلور دلش از جنس شقايق نيست هيچ كس ، خاتون ! سينه‌اش مثل تو سيناى حقايق نيست