عباس خوش عمل عباس خوش عمل ، فرزند حسين ، در دى ماه سال 1337 ه . ش در شهر كاشان در خانواده‌اى مذهبى به جهان هستى قدم نهاد . وى تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش گذراند ، و در سال 1360 به استخدام مؤسسه‌ى اطلاعات درآمد و در قسمت ويرايش مجله‌ى جوانان همان مؤسسه به انجام وظيفه مشغول شد . مجموعه‌اى از اشعارش به نام « در پگاه ترنّم » به چاپ رسيده است . خوش عمل در شرح حال خود چنين مىنويسد : « شعر را از چهارده سالگى شروع كردم و از همان زمان پايم به محافل ادبى كاشان منجمله « انجمن ادبى صبا » گشوده شد و از محضر اساتيدى چون على شريف و مصطفى فيضى و حاج عباس حدّاد بهره بردم و مورد تشويقم قرار دادند . » خوش عمل سالهاست كه با مطبوعات همكارى دارد و چند سالى است كه به طنزپردازى دلبستگى يافته و آثار منظوم و منثور خود را با نام مستعار « شاطر حسين » در هفته نامه‌ى گل آقا به چاپ رسانده است . وى با اينكه در انواع شعر طبع آزمايى كرد ، اما بيشتر به سرودن غزل راغب است . « 1 » از خوش عمل علاوه بر پگاه ترنم ، كتابهاى « پاتنورى » و « گدازه‌هاى دل » نيز منتشر شده است . - * - ظهر عاشورا حسين بن على ياور نداشت * ياورى ديگر از آن ياران نام‌آور نداشت بهر جانبازى نشان از قاسم و اكبر نداشت * خسرو دين عون و عبّاس و على اكبر نداشت بانگ « هل من ناصرش » را هيچ كس پاسخ نگفت * ناصر دين پيمبر ، ناصرى ديگر نداشت با دلى سرشار ز غم قنداقه‌ى اصغر گرفت * سبط احمد ياورى غير از على اصغر نداشت تا فدا سازد به راه دوست در ميدان عشق * هديه‌اى از كودك شش ماهه قابل‌تر نداشت جان فداى پادشاه خطّه‌ى آزادگى * جانب ميدان روان مىشد ولى لشكر نداشت كوفيان بردند هنگام شهادت از تنش * گرچه غير از كهنه پيراهن ، كفن در برنداشت از قفا تا بوسه‌گاه پاك احمد را دريد * شرم گويى خنجر از پيغمبر و حنجر نداشت خون دل زهراى اطهر زين مصيبت شد كه ديد * دست فرزندش به تن ، انگشت و انگشتر نداشت

--> ( 1 ) - سخنوران نامى معاصر ايران ؛ ج 2 ، ص 1307 .