مرضيه محمدزاده
1453
دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي )
مصطفى رحماندوست مصطفى رحماندوست فرزند مرتضى به سال 1329 ه . ش در شهرستان همدان ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش گذراند و مقطع كارشناسى را در رشته زبان و ادبيات فارسى در دانشگاه تهران به پايان برد ، و همين رشته را تا سطح كارشناسى ارشد در دانشگاه آزاد تهران ادامه داد . رحماندوست فعاليتهاى شعرى خود را از سن 12 سالگى آغاز نمود ولى از 25 سالگى تاكنون براى كودكان و نوجوانان مىنويسد و شعر مىسرايد . وى از جمله نويسندگان و شعرا پركار كشور محسوب مىگردد كه تاكنون 114 عنوان كتاب از وى به چاپ رسيده است كه 38 عنوان آن مجموعه شعر يا قصهى منظوم مىباشد كه از بين آنها مىتوان به مجموعههاى : « كوچههاى آبى » ، « پائيزىها » ، « زيباتر از بهار » ، « دوستى شيرين است » ، « موسيقى باد » ، « آسمان هنوز آبى است » ، و « باغ و باد و گل » اشاره نمود . از كتب غير منظوم ايشان مىتوان براى نمونه به اين موارد اشاره كرد : « بيست افسانه » ، « قصهگويى ، اهميت و راه و رسم آن » ، « بچهها و پيامبر » و « بازگشت » . وى هدف خود را از سرودن شعر ، جذب مخاطبينش كه كودكان و نوجوانان هستند مىداند و به قالب خاصى تمايل ندارد ، گرچه اشعارش بيشتر چهارپاره است ولى در غزل و مثنوى هم دستى دارد ، ضمن اين كه در شعر نيمايى و آزاد نيز طبع آزمايى نموده است . مصطفى رحماندوست تاكنون مسئوليتهاى فرهنگى و مطبوعاتى متنوعى داشته است . ايشان به مدت ده سال مدير مسئول مجلههاى رشد و مدير كل دفتر مجامع فعاليتهاى فرهنگى و چهار دوره داور جشنواره فيلمهاى كودكان اصفهان بوده است . وى هم اكنون سردبير مجلهى سروش كودكان است . ضمن اين كه در كار ترجمهى قران براى نوجوانان و همچنين پروژه بزرگ ساخت بسته آموزشى براى كودكان شش ساله به سفارش وزارت آموزش و پرورش مىباشد . - * - آب : آب هستم ، آب هستم ، آب پاك * جاريم از آسمان ، تا قلب خاك گاه ابر و گاه باران مىشوم * گاه از يك چشمه جوشان مىشوم گاه از يك كوه مىآيم فرود * آبشار پر غرورم ، گاه رود گاه قطره ، گاه دريا مىشوم * گاه در يك كاسه پيدا مىشوم روز و شب هر گوشه كارى مىكنم * باغها را آبيارى مىكنم نيست چيزى برتر از من در جهان * زندگى از آب مىگيرد نشان * با تمام برترىها ، كيستم ؟ * خوب هستم يا بدم ، من چيستم ؟ گرچه آبم ، روزى امّا سوختم * قطره تا دريا ، سراپا سوختم