دل خسته‌ى « 1 » ماتم حسينيد * اى خسته دلان هَلا بگرييد در ماتم او خَمُش مباشيد * يا نعره زنيد ، يا بگرييد تا روح كه متّصل به جسم است * از تن نشود جدا ، بگرييد در گريه ، سخن نكو نيايد * من مىگويم ، شما بگرييد بر دُنيى كم بقا بخنديد * بر عالم پر عَنا « 2 » بگرييد بسيار درو نمىتوان بود * بر اندكىِ بقا بگرييد بر جور و جفاى آن جماعت * يك دم ز سر صفا بگرييد اشك از پى چيست ، تا بريزيد * چشم از پى چيست ؟ تا بگرييد در گريه به صد زبان بناليد * در پرده به صد نوا « 3 » بگرييد تا شسته شود كدورت از دل * يك دم ز سر صفا بگرييد نسيان گنه صواب نبود * كرديد بسى خطا ، بگرييد وز بهر نزول غَيث « 4 » رحمت * چون ابرگهِ دعا بگرييد « 5 »

--> ( 1 ) - دل خسته : مجروح . ( 2 ) - عنا : رنج و زحمت و اندوه . ( 3 ) - نوا : آهنگ ، نغمه ، سرود . ( 4 ) - غَيث : باران ، ابرى كه از آن باران ببارد . ( 5 ) - ديوان سيف فرغانى ؛ ص 176 .