مرضيه محمدزاده
1287
دانشنامهء شعر عاشورايى انقلاب حسينى در شعر شاعران عرب و عجم ( فارسي )
على شريعتى مزينانى على شريعتى فرزند محمد تقى ، مبارز و بيدارگر ايرانى در سال 1312 ه . ش در كاهك نزديك مزينان ( از توابع بخش داورزن شهرستان سبزوار ) به دنيا آمد . در سال 1334 وارد دانشكده ادبيات دانشگاه مشهد گرديد ، در سال 1336 دستگير و زندانى شد ، در سال 1337 ازدواج كرد كه ثمره آن سه دختر و يك پسر است . چون دانشگاه را با رتبه اولى سپرى كرد بورسيهاى از دولت براى ادامه تحصيل در فرانسه را اخذ نمود و ضمن تحصيل در دانشگاه سوربن به نهضت آزاديبخش الجزاير پيوست و همچنين با نهضتهاى ملى كشورهاى ديگر در افريقا و آسيا و رهبرانشان آشنا شد . در سال 1341 شمسى با درجه دكترا فارغ التحصيل شد و در مراجعت به ايران ( سال 1343 ش ) دستگير گرديد در سال 1345 براى تدريس تاريخ در دانشكده ادبيات مشهد پذيرفته شد كه به دنبال سخنرانيهاى شورانگيز و تأثيرگذار تحت فشار ساواك كلاسهاى او در دانشگاه تعطيل شد حسينيه ارشاد كه در سال 1346 تأسيس شده بود از او دعوت به سخنرانى و همكارى نمود كه اين دوران را پربارترين دوران حيات دكتر شريعتى دانستهاند سخنرانيهاى وى با استقبال گرم و شديد نسل جوان و اكثر مردم روبهرو گرديد آخرين سخنرانى او در حسينيه ارشاد در آبان ماه سال 1351 و درست يكسال قبل از بسته شدن حسينيه ارشاد توسط رژيم بود پس از آن مدتى زندگى مخفيانه داشت تا اينكه در سال 1352 خود را به ساواك معرفى و مدت 18 ماه در زندان انفرادى محبوس گرديد سرانجام شاه در مسافرتى كه به خارج داشت تحت وساطت دوستان بينالمللى شريعتى دستور آزادى او را در آخرين روز سال 1354 صادر نمود ولى از آن پس تحت نظارت شديد ساواك قرار گرفت ، بطوريكه كاملا خانهنشين شد . اختناق شديد سال 1355 كه منجر به دستگيرى و كشته شدن بسيارى از مبارزين مسلمان گرديد او را به فكر هجرت از كشور انداخت و توانست با نام شناسنامهاى خود ( على مزنيانى ) گذرنامه گرفته و در 26 ارديبهشت سال 1356 با هواپيما از كشور خارج شود . وى سرانجام در 29 خرداد سال 1356 پس از عمرى تلاش و مجاهده در كشور انگلستان دار فانى را وداع گفت . آثار : از دكتر شريعتى كتب بسيارى كه بيشتر آنها حاصل سخنرانيهاى اوست و تعدادى نيز ترجمه كتب نويسندگان خارجى است به چاپ رسيده است : « ابو ذر غفارى » ، « اسلام شناسى » ، « كوير » ، « انسان و اسلام » ، « ميعاد با ابراهيم » ، « امت و امامت » ، « پدر ، مادر ما متهميم » ، « فاطمه ، فاطمه است » ، « مذهب عليه مذهب » ، « حسين وارث آدم » ، « شهادت » ، « پس از شهادت » و . . . و از آثار ترجمه شده وى : « فلسفه نيايش » از دكتر الكسيس كارل ، « مغضوبين زمين » از فرانتس فانون ، « سلمان پاك » از لويى ماسينيون - * - زينب : اى زينب ، اى زبان على در كام ! با ملت خويش حرف بزن !