اى ديده خون ببار كه امشب شب عزاست * امشب شب عزاى شهنشاه كربلاست امشب چه روى داده كه دوران پر از محن * امشب چه روى داده كه گيتى پر از بلاست امشب چه روى داده كه احمد دلش ملول * امشب چه روى داده كه زهرا قدش دوتاست خاكم به سر ، بود شب قتل شه شهيد * كافاق پر ز ناله و ايّام پر نواست فردا بود كه جسم جوانان هاشمى * زير سُمّ ستور مخالف چو توتياست فردا بود كه تشنه لب از بهر مشك آب * عبّاس را به تيغ دو دست از بدن جداست فردا به تيغ « منقذ » بىدينِ كفر كيش * شقّ القمر ز تارك اكبر نمود راست فردا بود كه ولوله در جان قدسيان * فردا بود كه زلزله در عرش كبرياست فردا بود كه خاك ز خون لعلگون شود * خونى كه خون جگر ز غمش نافه‌ى ختاست يك سوى گرم موج زدن آب در فرات * يك سوى العطش از خاك بر سماست سيراب وحش و طير بيابان و تشنه لب * اطفال بىگنه ، به چه كيش اين ستم رواست آن سر كه تكيه‌گاه ز دوش رسول داشت * خاك زمين باديه‌اش جاى متّكاست « 1 »

--> ( 1 ) - تجلى عشق در حماسه عاشورا ؛ ص 168 - 172 .