5 - همتاى قرآن ، وصىّ مصطفى ، پدر سبطين ، حسن و حسين ، به‌به به آن پدر . 6 - شوهر زهراى پاك ، پاك‌گوهر با حسب كه رسولش جفت خاندان خود ساخت . * * * در رثاى حسين شهيد : 1 - يا قمرا غاب حين لاحا * أورثنى فقدك المناحا 2 - يا نوب الدّهر لم يدع لى * صرفك من حادث صلاحا 3 - أبعد يوم الحسين و يحيى * أستعذب اللّهو و المزاحا ؟ ! 4 - كربت كى تهتدى البرايا * به و تلقى به النجاحا 5 - فالدين قد لفّ بردتيه * و الشّرك ألقى لهاجناحا 1 - اى ماه تابان كه دير نپاييدى ، در ماتم تو است كه نوحه‌سرا گشته‌ام . 2 - اى چرخ غدّار ، گردش ناموزونت حوادث نامطلوب به بار آورد . 3 - بعد از عاشوراى حسين واى بر من ، شوخى و طرب گواراست ؟ 4 - اى ماه تابان ! راه كربلا گرفتى تا به امت رسم زندگى آموزى و هم راه رستگارى و صلاح . 5 - ازاين‌رو ، دين خدا حلّه شاهوار به تن كرد و شرك بال و پر فرو هشت . 6 - فصار ذاك الصّباح ليلا * و صار ذاك الدّجى صباحا 7 - فجاء إذ كاتبوه يسعي * لكى يريها الهدى الصراحا 8 - حتّى إذا جاءهم تنحّوا * لا بل نحوا قتله اجتياحا 9 - و أنبتوا البيد بالعوالى * و القضب و استعجلوا الكفاحا 10 - فدافعت عنه أولياه * و عانقوا البيض و الرّماحا 6 - ازاين‌رو ، صبح شرك تاريكى گرفت و شام دين روشنائى يافت . 7 - نامه نگاشتند و به كربلايش خواندند ، شتابان آمد تا حقيقت خالص مشهود گردد . 8 - و چون به وعده‌گاه رسيد ، ازو كناره گرفتند ، بلكه به سويش تاختند . 9 - دشت صاف را از نيزه و شمشير چون جنگلى انبوه آراسته و در كشتنش شتاب كردند . 10 - دوستانش به دفاع برخاستند و با شمشير و نيزه هم‌آغوش گشتند . 11 - سبعون فى مثلهم الوفا * فأثخنوا بينهم جراحا 12 - ثمّ قضوا جملة فلاقوا * هناك سهم القضا المتّاحا 13 - فشدّ فيهم أبو علىّ * و صافحت نفسه الصفاحا 14 - يا غيرة اللّه لا تغيثى * منهم صياحا و لا ضباحا 15 - ثمّ انثنى ظامئا وحيدا * كما غدا فيهم و راحا 11 - هفتاد تن در ميان هفتاد هزار لشكر ، مجروح و غرقه خون بر زمين افتادند .