العلامة المجلسي

469

حياة القلوب ( فارسي )

ودر دعاها وزيارات بسيار اين مضمون وارد شده است ودر باب آياتي كه در شأن حضرت قائم عليه السّلام نازل شده با ساير اخبار مذكور خواهد شد ان شاء اللّه . چهارم : الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ . وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعادٌ وَثَمُودُ . وَقَوْمُ إِبْراهِيمَ وَقَوْمُ لُوطٍ . وَأَصْحابُ مَدْيَنَ وَكُذِّبَ مُوسى فَأَمْلَيْتُ لِلْكافِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ « 1 » يعنى : « آنان كه اگر متمكن گردانيم ايشان را در زمين برپا مىدارند نماز را ومىدهند زكات را وامر مىكنند مردم را به نيكيها ونهى مىكنند از بديها ومر خداى را است عاقبت أمور ، واگر تكذيب كنند تو را پس بتحقيق كه تكذيب كردند پيش از ايشان قوم نوح وعاد - كه قوم هود بودند - وثمود - كه قوم صالح بودند - وقوم إبراهيم وقوم لوط وأصحاب مدين - كه قوم شعيب بودند - ، وتكذيب كرده شد موسى پس مهلت دادم مر كافران را پس گرفتم ايشان را ، پس چگونه بود انكار من بر ايشان ؟ » . ابن شهرآشوب وابن ماهيار وفرات وغير ايشان به سندهاى بسيار روايت كرده‌اند از امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهما السّلام كه : مائيم آنها كه خدا در اين آية فرموده است « 2 » . وأيضا ابن ماهيار به سند معتبر از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : روزى نزد پدرم امام جعفر عليه السّلام بودم در مسجد ، ناگاه مردى آمد ونزد آن حضرت ايستاد وگفت : اى فرزند رسول خدا ! به من دشوار شده است فهميدن اين آية در كتاب حق تعالى واز جابر جعفى سؤال كردم مرا ارشاد نمود كه از شما سؤال كنم ، حضرت فرمود كه : كدام است آن آية ؟ گفت : الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ تا آخر ، فرمود : بلى در شأن ما نازل شده است وسببش آن بود كه أبو بكر وعمر وجمعى ديگر با ايشان - كه حضرت همه را نام برد - جمع شدند نزد حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وعرض كردند : يا رسول اللّه ! اين امر - يعنى امارت وخلافت - بعد از تو به كه برخواهد گشت ؟ بخدا سوگند اگر به مردى از أهل بيت تو

--> ( 1 ) . سورهء حج : 41 - 44 . ( 2 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 454 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 1 / 342 ، وروايت در آنجا از امام كاظم عليه السّلام است ؛ تفسير فرات كوفي 274 ؛ مجمع البيان 4 / 88 ؛ شواهد التنزيل 1 / 522 .