حضرت فرمود : ما أهل بيت ، نعيميم كه انعام كرده است خدا به ما بر بندگان وبه ما الفت داده است ميان ايشان بعد از آنكه مختلف بودند ، وبه ما دلهاى ايشان را صاحب الفت گردانيده است وايشان را برادران گردانيده است بعد از آنكه دشمنان يكديگر بودند ، وبه ما هدايت نموده است ايشان را بسوى اسلام ، واين است نعمتي كه منقطع نمىشود وخدا سؤال مىكند از آنها از حقّ نعمتي كه بر آنها انعام كرده وآن محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم است وعترت أو « 1 » . ودر عيون أخبار الرضا روايت كرده إبراهيم بن عباس كه : روزى جمعى در خدمت حضرت علي بن موسى عليه السّلام بوديم ، آن حضرت فرمود كه : در دنيا نعيم حقيقي نيست ، يكى از علماى عامه كه در آن مجلس حاضر بود گفت : پس قول خدا كه مىفرمايد ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ آيا اين نعيم كه آب سرد است در دنيا نيست ؟ حضرت به آواز بلند فرمود كه : شما چنين تفسير مىكنيد آية را وبر چند قسم تعبير كرده‌ايد : جمعى گفته‌اند آب سرد است ؛ وبعضي گفته‌اند طعام لذيذ است ؛ وبعضي گفته‌اند خواب نيكو است ، بدرستى كه خبر داد پدرم از پدرش أبى عبد اللّه عليه السّلام كه اين أقوال شما نزد جدم حضرت صادق عليه السّلام مذكور شد در تفسير اين آية ، پس آن حضرت به غضب آمده گفت : خدا سؤال نمىكند بندگانش را از آنچه تفضل كرده است بر ايشان ومنّت نمىگذارد به اين نعمتها بر ايشان ومنّت گذاشتن به نعمت از مخلوقين قبيح است ، پس چگونه به خداوند خالق مهربان نسبت توان داد چيزى را كه مخلوقات به آن راضى نباشند كه به ايشان نسبت دهند ؟ ! وليكن نعيم ، محبت ما أهل بيت واقرار به امامت ماست ، خدا سؤال مىكند از آن بعد از سؤال از توحيد ونبوت ، زيرا كه اگر بنده وفا كند به اين اعتقاد أو را مىرساند به نعمتهاى بهشت كه هرگز زوال ندارد ، وبتحقيق كه خبر داد مرا پدرم از پدرانش از علي عليه السّلام كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : يا علي ! بدرستى كه أول چيزى كه از بنده بعد از مردن سؤال مىكنند شهادت « لا اله الا اللّه ومحمد رسول اللّه » است وآنكه تو امام وآقاى مؤمنانى به سبب آنچه خدا ومن از براي تو قرار داده‌ايم ، پس كسى كه اقرار به اين كند ودر دنيا به آن

--> ( 1 ) . مجمع البيان 5 / 535 ؛ دعوات راوندى 158 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 2 / 852 .