پس مهلت يافتند تا وقتي كه مقدّر شده است براي فناى ايشان ، وامّا بنو مغيره پس كفايت شرّ ايشان شد در جنگ بدر - زيرا كه أبو جهل وخويشان أو در روز بدر كشته شدند - واين حديث را عياشى وديگران نيز به سندهاى بسيار روايت كرده‌اند « 1 » . وعلي بن إبراهيم به سند كالصحيح روايت كرده است كه : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند از تفسير اين آية ، فرمود : نازل شد در شأن دو فاجرترين قريش از بنى اميّه وبنى مغيره ، امّا بنى مغيره پس خدا همهء ايشان را هلاك كرد در روز بدر ، وامّا بنى اميّه پس ماندند تا مدتي ؛ پس فرمود : مائيم نعمت خدا كه انعام كرده است به آن بر بندگانش وبه ما رستگار مىشود هر كه رستگار مىشود « 2 » . وكلينى به سند معتبر از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است كه : چرا آن گروهى كه سرزنش مىكنند حضرت رسول را واز وصىّ أو رو مىگردانند وبه جانب ديگر مىروند نمىترسند كه عذاب بر ايشان نازل گردد ؟ پس حضرت اين آية را تلاوت فرمود وگفت : مائيم نعمت خدا كه انعام كرده است به آن بر بندگانش وبه بركت ما مىرسد به نعيم الهى هر كه مىرسد در قيامت « 3 » . وأيضا به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : مراد به اين آية جميع قريشند كه دشمنى كردند با رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وبا أو جنگ كردند وانكار امامت وصىّ أو كردند « 4 » . وبه سند معتبر ديگر روايت كرده كه : از آن حضرت پرسيدند از تفسير اين آية ، حضرت فرمود : سنّيان چه مىگويند در اين آية ؟ راوي گفت : مىگويند : در شأن بنى اميّه وبنى مغيره نازل شده است ؛ حضرت فرمود : بخدا سوگند كه در حقّ جميع قريش نازل

--> ( 1 ) . تفسير كشاف 2 / 555 ؛ تفسير طبري 7 / 452 - 455 ؛ تفسير الدر المنثور 4 / 84 ؛ تفسير عياشى 2 / 229 - 230 ؛ تفسير فرات كوفي 221 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 371 ؛ تفسير برهان 2 / 316 . ( 3 ) . كافى 1 / 217 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 1 / 245 . ( 4 ) . كافى 1 / 217 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 1 / 245 .