است كه خدا هر يك از أهل بيت را كه خواهد مهدى مىگرداند . پس اين آية را خواند فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ تا آخر آية « 1 » . وأيضا روايت كرده‌اند از سليمان ديلمى كه گفت : در خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم ناگاه أبو بصير كه از أكابر أصحاب آن حضرت بود داخل شد ونفس أو تنگ شده بود ، چون به جاى خود نشست حضرت فرمود كه : اى أبو محمد ! اين نفس بلند چيست ؟ گفت : فداى تو شوم اى فرزند رسول خدا ! سنّ من بالا رفته واستخوانم باريك شده است واجلم نزديك رسيده ونمىدانم كه در آخرت حال من چگونه خواهد بود ؟ حضرت فرمود كه : اى أبو محمد ! تو اين سخن را مىگويى ؟ گفت : چگونه نگويم ؟ حضرت فرمود : اى أبو محمد ! خدا شما را ياد كرده است در كتابش در آنجا كه فرموده فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ تا آخر آية ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در اين آية نبيّين است ، ومائيم صدّيقين ، وشمائيد صالحين ، پس نام خود را صالح گردانيد چنانچه خدا شما را صالح ناميده « 2 » . وأيضا كلينى به سند معتبر از أبو الصباح روايت كرده است كه حضرت باقر عليه السّلام به أو فرمود كه : أعانت نمائيد ما را به ورع وپرهيزكارى از گناهان ، بدرستى كه هر كه از شما خدا را ملاقاة كند با ورع ، أو را نزد حق تعالى فرجى خواهد بود زيرا كه حق تعالى مىفرمايد وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ تا آخر آية ، پس از ماست نبىّ وصدّيقان وشهيدان وصالحان « 3 » . واز حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده كه : بر خدا لازم است كه دوست وشيعهء ما را در قيامت با پيغمبران وصدّيقان وشهيدان وصالحان محشور گرداند ونيكو رفيقانند ايشان « 4 » . ودر كتاب خصال از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم روايت كرده است كه : صدّيقان سه نفرند : على

--> ( 1 ) . كافى 1 / 450 ؛ تفسير فرات كوفي 113 . ( 2 ) . كافى 8 / 33 - 36 ؛ تفسير فرات كوفي 114 ؛ اختصاص 104 . رجوع شود به تفسير عياشى 1 / 256 واعلام الدين 453 ومجمع البيان 2 / 72 . ( 3 ) . كافى 2 / 78 . ( 4 ) . تفسير عياشى 1 / 256 ؛ تفسير قمى 2 / 105 .