وبازگشت كردند بسوى خدا ، از براي ايشان است مژده وبشارت » . ابن ماهيار روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه خطاب كرد به شيعيان كه : شمائيد آنها كه اجتناب نموديد از عبادت طاغوت كه ترك أطاعت خلفاى جور كرده‌ايد وهر كه أطاعت كند جبارى را پس بتحقيق كه أو را پرستيده است « 1 » . وأيضا ابن ماهيار روايت كرده است كه از حضرت صادق عليه السّلام از تفسير قول حق تعالى سؤال كردند لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ « 2 » ، مفسران گفته‌اند : مراد آن است كه اگر با خدا شريك قرار دهى هرآينه حبط وباطل مىشود عمل تو والبتة خواهى بود از جمله زيانكاران - ودر بعضي أحاديث وارد شده كه : ظاهر خطاب به آن حضرت است ومقصود تنبيه ديگران است چنانچه مىگويند : تو را مىگوئيم همسايه بشنود « 3 » - ، در اين حديث فرمود حضرت كه : مراد آن نيست كه شما گمان كرده‌ايد وفهميده‌ايد ، حق تعالى در وقتي كه وحى نمود بسوى پيغمبرش كه حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام را علم ونشانهء هدايت مردم گرداند وأو را وصى وجانشين خود قرار دهد ، معاذ بن جبل پنهان كسى را به خدمت آن حضرت فرستاد گفت : شريك كن در ولايت علي عليه السّلام ديگران را تا مردم ميل كنند به قول تو وتصديق تو را نمايند ، پس خدا در باب نصب حضرت أمير عليه السّلام آيه‌اى فرستاد يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ « 4 » يعنى : « اى رسول ! برسان به مردم آنچه نازل شده است بسوى تو از جانب پروردگار تو » ، در آن وقت حضرت شكايت كرد بسوى جبرئيل وگفت : مردم در باب خلافت على مرا تكذيب مىكنند وقبول قول من نمىكنند ، پس خدا اين آية را فرستاد كه : اگر با على در خلافت ، ديگرى را شريك گردانى عمل تو حبط مىشود ؛ ونمىتواند بود كه خدا پيغمبرى را بسوى أهل عالم بفرستد وأو شفيع گنهكاران باشد وترسد كه أو شريك با خدا قرار دهد ؛

--> ( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 513 . ( 2 ) . سورهء زمر : 65 . ( 3 ) . عيون أخبار الرضا 1 / 202 . ( 4 ) . سورهء مائده : 67 .