كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ « 1 » يعنى : « خدا ولى ودوست يا متولّى امر آن جماعت است كه ايمان آورده‌اند ، بيرون مىبرد ايشان را از تاريكيهاى كفر وضلالت وجهالت بسوى نور ايمان وهدايت وعلم ، وآنها كه كافر شده‌اند - يعنى در علم الهى باشد كه كافر خواهند شد - دوستان ايشان يا ياوران ايشان طاغوت است يعنى شيطان است ؛ وپيشوايان كفر وضلالت بيرون مىبرند ايشان را از نور ايمان وعلم وهدايت - يا قابليت اين مراتب - بسوى ظلمات كفر وارتكاب فسوق يا از نور براهين يقينيّه بسوى ظلمات شكوك وشبهات » . ودر تفسير عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : مراد از نور در اين آية ، آل محمد عليهم السّلام‌اند ؛ وظلمات ، دشمنان ايشانند « 2 » . واز حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : مراد آن است كه هر كه ايمان بياورد به امامان كه از جانب خدا منصوب گرديده‌اند هر چند بد كردار باشند در اعمال خود ، خدا ايشان را از ظلمات قيامت بيرون مىآورد بسوى نور عفو وآمرزش وداخل بهشت مىكند ايشان را ؛ وآنها كه كافر شده‌اند به امام حق واعتقاد كرده‌اند به امامت امامها كه از جانب خدا منصوب نگرديده‌اند مخلّد در جهنم خواهند بود هر چند در اعمال خود نهايت زهد وورع وعبادت داشته باشند « 3 » . وكلينى به سند معتبر از ابن أبي يعفور روايت كرده است كه : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم كه : من مخالطه مىكنم با مردم وتعجب بسيار مىكنم از جماعتى كه ولايت شما را ندارند وولايت أبو بكر وعمر دارند وصاحب امانت ووفا وراستىاند ، واز گروهى چند كه ولايت شما را دارند وآن امانت وراستى ووفا را ندارند . حضرت درست نشستند شبيه به آدم غضبناك وفرمودند كه : دين ندارد كسى كه عبادت خدا كند با ولايت امام جائرى كه منصوب از جانب خدا نباشد ، وعتابى نيست بر

--> ( 1 ) . سورهء بقره : 257 . ( 2 ) . تفسير عياشى 1 / 139 . ( 3 ) . تفسير عياشى 1 / 139 .